Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt VII SAB/Wa 79/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej K.C. zmiany własnego postanowienia z dnia 21 grudnia 2010 r. wydanego w sprawie z jej skargi na bezczynność Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu 21 grudnia 2010 r. wniosek skarżącej w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania został rozpoznany, zatem kolejny wniosek skarżącej z dnia 28 lutego 2014 r. należało uznać za wniosek o zmianę tego postanowienia. Dalej wyjaśnił, że w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 15 września 2010 r. postępowania sądowe zostało umorzone, a stosownie do treści art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", zasądzono od organu na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Następnie wskazał, że skarżąca wnioskami z dnia 16 września i 12 października 2010 r. wniosła o uzupełnienie postanowienia z dnia 15 września 2010 r. i zwrot wszystkich kosztów postępowania sądowego, który to wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r. W ocenie Sądu wskazany w piśmie skarżącej wyrok Naczelnego Sądu
Administracyjnego z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 272/12, nie może być uznany za "zmianę okoliczności sprawy" o której mowa w art. 165 P.p.s.a. uzasadniającą zmianę postanowienia z dnia 21 grudnia 2010 r. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy bowiem innej sprawy skarżącej niż niniejsza (bo sprawy pod sygn. akt VII SA/Wa 990/11) i nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia w tej sprawie.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła skarżąca domagając się jego zmiany lub uchylenia, a tym samym zwrotu wszystkich kosztów poniesionych przez nią w sprawie decyzji PINB z dnia [...] marca 2008 r. Dalej skarżąca wyjaśniła, że nie zgadza się ze stwierdzeniem Sądu, by wskazany przez nią wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego nie dotyczył tej sprawy, wprost przeciwnie dotyczył jej. Skarżąca podniosła także, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wadliwie rozpoznając sprawy naraził skarżącą na koszty, które winien teraz zwrócić.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 15 września 2010 r. Sąd pierwszej instancji umorzył postępowania sądowe w niniejszej sprawie oraz zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, stanowiącą równowartość poniesionego przez skarżącą wpisu od skargi. W dniu 16 września 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie powyższego postanowienia przez orzeczenie o kosztach postępowania, w szczególności o zasądzenie kwoty 20 zł stanowiącej równowartość kosztów za wykonanie kserokopii dokumentów. Wniosek ten nie został uwzględniony - postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił uzupełnienia postanowienia, wskazując, że w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie zawarto orzeczenie o kosztach, zatem w tym zakresie nie może ono zostać uzupełnione. Orzeczenie to zostało zaaprobowane przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1347/11, oddalił wniesione przez skarżącą na powyższe postanowienie z dnia 21 grudnia 2010 r. zażalenie, wskazując, że Sąd orzekł o kosztach postępowania w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie w pierwszej instancji, co wykluczało jego uzupełnienie w tym zakresie.
Przepis art. 165 P.p.s.a. stanowi, że "postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne".
Zatem z powyższego wynika, iż żeby doszło do uchylenia lub zmiany postanowienia o którym mowa we ww. przepisie konieczne jest wykazanie, że w sprawie doszło do takiej zmiany okoliczności faktycznych bądź prawnych, która uzasadniania uchylenie lub zmianę zapadłego rozstrzygnięcia.
W niniejszej sprawie rację ma Sąd pierwszej instancji, że takich okoliczności skarżąca nie przywołała. Przesłanki tej nie spełnia wskazany przez skarżącą wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 272/12, albowiem wyrok ten nie dotyczy niniejszej sprawy. Czym innym jest bowiem skarga na bezczynność organu – w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a czym innym skarga na konkretną decyzję organu nadzoru budowlanego – w sprawie II OSK 272/12 przedmiotem zaskarżenia była decyzja wydana w kwestii stwierdzenia nieważności decyzji.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, zatem wniesione zażalenie, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., podlegało oddaleniu.