Postanowienie NSA z 16 czerwca 2005 r., II OZ 490/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 czerwca 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2005r. sygn. akt 7/IV SA 1860/03 o odrzuceniu skargi kasacyjnej A. Ż.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2004r. sygn. akt 7/IV SA 1860/03 wydanego

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA K. Borkowska (spr.), Sędziowie NSA
Protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi A.Ż. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 kwietnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: - oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 stycznia 2005r., odrzucił skargę kasacyjną A.Ż., reprezentowanego przez radcę prawnego P. G. od wyroku tego Sądu z dnia 10 listopada 2004r.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie skarga kasacyjna wniesiona przez radcę prawnego nie została opłacona, wobec czego należało ją odrzucić bez wezwania do uiszczenia opłaty, stosownie do art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącego podnosi, że skarżący w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uzyskał informację, że otrzyma wezwanie do zapłaty, w związku z powyższym nie wniesienie wpisu w terminie spowodowane było błędną informacją pracownika Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wymogi ustawowe dotyczące skargi kasacyjnej, która jest środkiem zaskarżenia sformalizowanym, obejmują między innymi sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, a w określonych sprawach przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, z wyjątkami, które nie mają znaczenia dla rozpoznawanej sprawy (art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do art. 221 tej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna stosownie do przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega wpisowi stałemu w wysokości 250 złotych. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została opłacona dopiero po jej odrzuceniu przez Sąd.

Jednocześnie należy mieć na względzie, że profesjonalny pełnomocnik podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu radcy prawnego, w związku z czym nie może on skutecznie powoływać się na nieporozumienie powstałe wskutek uzyskania przez swojego klienta błędnej informacji, udzielonej zresztą w sposób nieformalny.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.