Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem dnia 19 kwietnia 2005r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek D. i T. S. z dnia 23 marca 2005r. Powodem pozostawienia wniosku bez rozpoznania było niesprecyzowanie jego treści, mimo wezwania dokonanego pismem Sądu z dnia 1 kwietnia 2005r.
Na powyższe zarządzenie zażalenie złożyli skarżący. W zażaleniu podnieśli wiele okoliczności związanych z rozpoznawaną sprawą, stwierdzając m.in., że pismem z dnia 12 kwietnia 2005r. odpowiedzieli na wezwanie Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Pismo skarżących z dnia 23 marca 2005r. nie wskazywało jednoznacznie w jakim celu zostało wniesione, zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwaniem z dnia 1 kwietnia 2005r. zobowiązał do sprecyzowania jego treści. Istotnie skarżący pismem z dnia 12 kwietnia 2005r. odpowiedzieli na powyższe wezwanie, jednakże zaznaczyli w nim, że "się na tym nie znają".
Sąd nie może domniemywać intencji skarżących przy rozpoznawaniu niezrozumiałych w swej treści pism, a jeżeli skarżący nie są w stanie sprecyzować swoich żądań, to pozostawienie wniosku bez rozpoznania jest zasadne.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.