Uzasadnienie
Uzasadnienie.
E. A. – B., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2019 r., znak: [...]w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego.
Stosownie do treści zarządzeń Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 29 października 2019 r., strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie numeru PESEL strony skarżącej, nadesłania dwóch odpisów skargi oraz wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnego skargi została doręczona stronie skarżącej – E. A. – B. w dniu 20 listopada 2019 r., co oznacza, że termin do usunięcia ww. braków formalnych upłynął w dniu 27 listopada 2019 r.
Z uwagi na nieusunięcie braków formalnych i fiskalnych skargi postanowieniem z dnia 30 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie.
Wskazała, że z treści postanowienia Sądu zorientowała się o zobowiązaniu jej do usunięcia braków formalnych złożonej skargi, w postaci złożenia dwóch odpisów skargi oraz uiszczeniu opłaty sądowej od złożonej skargi, w wysokości 100 zł. Co prawda z treści tegoż uzasadnienia wynika, że korespondencję zawierającą powyższe zobowiązanie skarżąca odebrała w dniu 20 listopada 2019 r., jednak fizycznie przesyłki poleconej nie otrzymała. Korespondencję odbiera wyłącznie na podstawie złożonych w skrzynce zawiadomień awizo, co skutkuje nagromadzeniem korespondencji i hurtowym odbiorem tejże z urzędu, w ilości zazwyczaj co najmniej kilkunastu przesyłek. Prawdopodobnie w zaufaniu do pracownika poczty, podpisała szereg potwierdzeń odbioru, jednakże w przekazanej jej korespondencji nie było wskazanego w treści uzasadnienia zobowiązania. W związku z powyższym nie miała świadomości o wydaniu przez Sąd zobowiązania, i oczywistym jest, iż nie mogła się to tego zastosować.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie zaś z treścią art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 P.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi wprowadza sankcję w postaci jej odrzucenia.
Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).
W niniejszej sprawie na mocy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 października 2019 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL strony skarżącej, nadesłania dwóch odpisów skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.
16) wynika, że powyższe zarządzenia zostały doręczone skarżącej w dniu 20 listopada 2019 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje podpis skarżącej, zatem nie ma podstaw do zaaprobowania twierdzenia zawartego w zażaleniu, że przesyłka ta nie została doręczona skarżącej.
W konsekwencji stwierdzić należy, że wobec nieuzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowo skierowanych do skarżącej wezwań do uzupełnienia ww. braków, Sąd pierwszej instancji był zobligowany odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.