Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Po 1104/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę J.H., L.H. i R.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Przyczyną odrzucenia skargi w stosunku do skarżących J.H. i L.H. było nieuiszczenie, mimo wezwania, opłaty od skargi, natomiast w stosunku do R.W. – nieuzupełnienie, mimo wezwania, braku formalnego skargi w postaci złożenia podpisu. Podstawę odrzucenia skargi stanowiły przepisy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli J.H. i L.H.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że w stosunku do J. i L.H. odrzucenie skargi nastąpiło z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi.
Z treści art. 220 § 1 wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy skarga jest obarczona brakiem fiskalnym, to przewodniczący wzywa wnoszącego skargę do uiszczenia opłaty, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy ww. skarżący wnieśli skargę, jednakże nie uiścili wpisu. W związku z powyższym, na mocy zarządzenia z dnia 17 grudnia 2018 r. zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącym w dniu 7 stycznia 2019 r., jednakże termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie. Zauważyć przy tym trzeba, że skarżący nie kwestionują w zażaleniu, iż wpisu nie uiścili. W związku z powyższym zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę J. i L.H. na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.