Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 13 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 25/18 odrzucił skargę D. B. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu wskazano, że wezwania w przedmiocie uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi oraz uiszczenia kwoty 100 zł zostały doręczone skarżącemu w dniu 26 stycznia 2018 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego 7-dniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braków skargi był dzień 2 lutego 2018 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie uiścił należnego wpisu i nie nadesłał odpisu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł D. B. W uzasadnieniu wskazał, że sprawa jest wynikiem błędów w przeprowadzonym śledztwie Gminy B. oraz późniejszej decyzji Wójta Gminy B. Ponadto wskazał, że utrudniano mu zamieszkiwanie pod adresem [...] i nie otrzymał żadnej korespondencji z Sądu. Wskazał, że jego adres korespondencyjny to: [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Prawidłowo Sąd I instancji wskazał, że złożona skarga na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania zawiera braki formalne uniemożliwiające sprawie nadanie dalszego biegu. Ponadto prawidłowo wskazano, że pomimo uprzedniego wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżący nie uiścił kwoty 100 zł od skargi oraz nie złożył jednego egzemplarza odpisu skargi w ustawowym terminie.
Zatem prawidłowo Sąd I instancji odrzucił skargę obarczoną brakami formalnymi, które uniemożliwiają sprawie nadanie dalszego biegu.
Wymaga podkreślenia, że skarżący w zażaleniu nie przytoczył żadnych konkretnych argumentów w celu obalenia zaskarżonego postanowienia. Nie poparł też złożonego zażalenia żadnymi konkretnymi faktami w celu wykazania, że zaskarżone postanowienia jest nieprawidłowe. Argumentacja przedstawiona przez skarżącego w istocie nie odnosi się do ustaleń i rozważań poczynionych przez Sąd I instancji, poza stwierdzeniem, że utrudniano mu zamieszkiwanie pod adresem [...] i w związku z tym nie otrzymał żadnej korespondencji z Sądu. Nie mniej jednak wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało wysłane do skarżącego na tożsamy adres wskazany w skardze oraz w zażaleniu.
Na marginesie należy wskazać, że Sąd I instancji błędnie wskazał datę uznania przesyłki za doręczoną, albowiem prawidłowa data doręczenia przesyłki winna nosić datę 29 stycznia 2018 r., a więc ostatni dzień do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 5 lutego 2018 r. Nie mniej jednak wadliwość ta nie wpływa na prawidłowość ustaleń Sądu w zaskarżonym postanowieniu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.