Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 stycznia 2005r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącej T. M. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, skarżąca utrzymuje się z emerytury w kwocie 1554,30 zł brutto miesięcznie, co oznacza, że uwzględniając nawet konieczność ponoszenia wydatków na leczenie, jest ona w stanie zgromadzić odpowiednie środki na pokrycie kosztów postępowania oraz wynagrodzenia adwokata.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skarżąca T. M. podnosząc, że ponosi znaczne koszty związane z wydatkami na leczenie (około 200 zł miesięcznie) utrzymaniem mieszkania (205 zł miesięcznie), pomocy osoby trzeciej (około 200 zł) oraz innych niezbędnych opłat, w związku z czym skarżącej pozostaje niewielka kwota, która starcza jedynie na niezbędne potrzeby.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek osoby fizycznej przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Należy podzielić pogląd wyrażony przez Sąd I instancji, że przy stosunkowo wysokiej emeryturze poniesienie kosztów postępowania sądowego nie przekracza możliwości finansowych skarżącej, tym bardziej, że nie udokumentowała ona wysokości kosztów utrzymania oraz leczenia.
Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 powołanej ustawy, zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Występując ze skargą wszczynającą postępowanie przed sądem administracyjnym skarżąca powinna się liczyć, że będzie ponosiła koszty postępowania, a w szczególności powinna zaoszczędzić niezbędne środki finansowe na ponoszenie opłat sądowych.
W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw, ażeby wyjątkowo odstąpić od tej zasady.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.