Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił L.S. i S.S. (dalej jako "skarżący") wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Lublina z [...] listopada 2013 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Prezydent Miasta Lublina decyzją z [...] listopada 2013 r. orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu J.Z. (dalej jako "inwestor") pozwolenia na budowę budynku zamieszkania zbiorowego (domu studenckiego) z garażem podziemnym, zjazdem do garażu, murem oporowym, wewnętrznymi instalacjami, połączonego z istniejącym budynkiem usługowym przez projektowany łącznik oraz zewnętrzną instalacją kanalizacji sanitarnej i deszczowej, wykonanie przyłącza kanalizacji sanitarnej i deszczowej, zabezpieczenie istniejącego kolektora sanitarnego oraz rozwiązanie kolizji uzbrojenia wodociągowego i kanalizacji sanitarnej. Zaskarżoną decyzją Wojewoda Lubelski utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
We wniosku o wstrzymanie wykonania skarżący podkreślili, że inwestor podjął prace budowlane polegające na wykonaniu wykopów pod mur oporowy w mniejszej odległości od granicy ich działki niż to wynika z decyzji. Zdaniem skarżących, uzasadnia to stwierdzenie, że wykonanie decyzji organu I instancji może spowodować nieodwracalne skutki prawne i faktyczne.
Sąd I instancji nie podzielił stanowiska skarżących. Odstąpienie przez inwestora – na etapie realizacji zamierzenia budowlanego – od warunków zatwierdzonego przez właściwy organ administracji projektu budowlanego nie stanowi przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Okoliczność taka, o ile istotnie miałaby miejsce, mogłaby natomiast stanowić podstawę do wszczęcia odrębnego postępowania przed organami nadzoru budowlanego.
W ocenie Sądu I instancji, nie można również przyjąć, że wykonanie przez inwestora robót budowlanych polegających na budowie muru oporowego (nawet gdyby rzeczywiście nastąpiło z naruszeniem zatwierdzonego projektu budowlanego) może wywołać skutki faktyczne i prawne, które nie dałoby się odwrócić. Przywrócenie do stanu poprzedniego działki objętej pozwoleniem na budowę poprzez rozbiórkę wskazanego obiektu budowlanego jest technicznie możliwe.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący. Zarzucili naruszenie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.").
W ocenie skarżących, prowadzenie robót w bliskiej odległości od ich ogrodzenia, może spowodować jego zniszczenie. Podkreślili, że ich wniosek ma na celu zapobieżenie ewentualnej szkodzie, a odrębnym środkiem prawnym jest możliwość kontroli przeprowadzonej przez nadzór budowlany.
W odpowiedzi na zażalenie inwestor wniósł o jego oddalenie jako bezzasadnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że skarżący nie uprawdopodobnili w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak precyzyjnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Stanowisko takie jest utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). Wojewódzki sąd administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego formułowania argumentów uzasadniających wniosek o wstrzymanie, a obowiązek w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. W treści skargi skarżący sformułowali wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, odnosząc się przede wszystkim do prowadzenia prac niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę.
Trafnie podkreślił Sąd I instancji, że powyższe nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (czy też innych aktów w granicach tej samej sprawy), lecz powinno być przedmiotem odrębnego postępowania przed organami nadzoru budowlanego, które to organy dysponują środkami prawnymi pozwalającymi zapobiec ewentualnym szkodom na działkach sąsiednich. Nie można natomiast a priori przyjąć, że realizacja inwestycji niezgodnie z pozwoleniem oznacza wyrządzenie znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków na działce skarżących. Realizacja muru oporowego w mniejszej odległości od ogrodzenia skarżących niż to wynika z decyzji o pozwoleniu na budowę, nie musi oznaczać, że ogrodzenie to ulegnie zniszczeniu. Trudno także przyjąć, że ewentualne zniszczenie przedstawionego przez skarżących na dokumentacji fotograficznej ogrodzenia z siatki będzie nieodwracalne.
Ponadto wybudowanie muru oporowego trudno rozpatrywać w takich kategoriach, skoro możliwa będzie jego rozbiórka, a ryzyko prowadzenia robót z przekroczeniem warunków pozwolenia na budowę obciążą inwestora.
Podkreślenia także wymaga, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd I instancji nie był uprawniony do dokonywania oceny legalności tej decyzji czy też decyzji ją poprzedzającej.
Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.