Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2009r. sygn. akt V SA/Wa 700/08 odrzucił zażalenie wniesione przez F. I. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2009r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi F. I. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] stycznia 2008r. w przedmiocie odmowy przywrócenia uprawnień kombatanckich.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca wniosła osobiście sporządzone zażalenie na postanowienie tegoż Sądu z dnia 20 marca 2009r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Sąd doręczając stronie odpis postanowienia z dnia 20 marca 2009r. pouczył skarżącą o trybie, terminie i sposobie sporządzenia zażalenia - stosownie do art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie zażalenie zostało sporządzone przez skarżącą, w związku z tym niewypełniona została przesłanka wskazanego wyżej przepisu, co skutkowało odrzuceniem środka odwoławczego.
W terminie otwartym do wniesienia zażalenia skarżąca złożyła "zażalenie na postanowienie z dnia 20 marca 2009r.", które Sąd I instancji przedstawił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu jako dotyczące postanowienia z dnia 22 kwietnia 2009r.
W zażaleniu skarżąca podniosła, że wie o tym, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, lecz żaden z adwokatów do których się zwracała "nie chciał zająć się tą sprawą". W takiej sytuacji sama sporządziła skargę kasacyjną, a także złożyła do Sądu I instancji wniosek o przesunięcie terminu do jej złożenia. F. I. M. wniosła o umożliwienie jej wniesienia w sposób prawidłowy skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd orzekający w niniejszej sprawie rozpoznał zażalenie przedstawione przez Sąd I instancji kierując się następującymi przesłankami. Postanowienie z dnia 20 marca 2009r. zostało przez skarżącą zaskarżone w terminie. WSA w Warszawie odrzucił zażalenie postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2009r. Zatem należy przyjąć, iż pismo zatytułowane przez skarżącą "zażalenie na postanowienie z dnia 20 marca 2009r.", wniesione w terminie, od którego skarżąca uiściła wpis sądowy, jest w istocie zażaleniem na postanowienie z dnia 22 kwietnia 2009r.
Przechodząc do rozpoznania zażalenia Sąd orzekający uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Ażeby zapewnić odpowiedni poziom merytoryczny tego rodzaju pismu procesowemu ustawodawca w art. 175 § 1 p.p.s.a. ustanowił tak zwany przymus adwokacki do sporządzenia skargi kasacyjnej. Również wniesienie zażalenia od postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. obwarowane jest obowiązkiem sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego.
Skarżąca, jak sama przyznaje, otrzymała od Sądu I instancji pouczenie o wymogach jakie należy spełnić wnosząc skargę kasacyjną oraz zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zatem fakt niepodjęcia się przez adwokatów, do których się zwracała, sporządzenia tego rodzaju pisma procesowego, nie może stanowić argumentu podważającego zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia.
Nie można uwzględnić również wniosku skarżącej o przedłużenie terminu do wniesienia środka odwoławczego. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej wskazany w art. 177§ 1 p.p.s.a. nie podlega przedłużeniu, strona może natomiast złożyć wniosek o jego przywrócenie w szczególnym przypadku określonym w przepisach prawa zawartych w rozdziale 6 przytoczonej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zarzuty podniesione przez wnoszącą zażalenie są nieusprawiedliwione, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.