Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną wobec nieuiszczenia wpisu.
Zażalenie na to postanowienie podnosi zarzut naruszenia §5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr. 221, poz. 2193/ przez uznanie, że wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego skarga kasacyjna jeśli nie jest należycie opłacona podlega odrzuceniu. Uzasadnienie zażalenia podnosi, że z wymienionego przepisu expressis verbis wynika, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi a w rozpoznawanej sprawie nie zostało skierowane ani do skarżących ani do pełnomocnika wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione i wadliwie z treści §5 ust. 2 cytowanego rozporządzenia wyprowadza wniosek, że uregulowania w nim zawarte odnoszą się również do wpisu od skargi kasacyjnej. Omawiany przepis jednoznacznie określa, że tylko od wpisu stałego od skargi po jej przekazaniu sądowi, sąd wzywa do wniesienia wpisu, kierując takie wezwanie również do adwokata lub radcy prawnego o ile zostali ustanowieni. Wpis od skargi w rozpoznawanej sprawie był wpisem stałym, a zatem również stały jest wpis od skargi kasacyjnej, co oznacza, że wnosząc skargę kasacyjną pełnomocnik-adwokat zgodnie z treścią art. 221 w związku z art 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr. 153 poz. 1270/ miał obowiązek bez wezwania wnieść wpis od tej skargi, czemu uchybił.
Z przyczyn wymienionych zażalenie jako nieuzasadnione na podstawie art. 184 i art. 197 cytowanej ustawy podlegało oddaleniu.