Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Poznaniu odrzucił zażalenie skarżącego R. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 marca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zarządzeniem z dnia 12 marca 2015 r. Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem z dnia 8 maja 2015 r. sygn. akt II OZ 388/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie R. P. na to zarządzenie. Zarządzeniem z dnia 15 maja 2015 r. Przewodniczący Wydziału IV zarządził doręczenie skarżącemu odpisu prawomocnego zarządzenia z dnia 12 marca 2015 r. Pismem z dnia 29 maja 2015 r. skarżący złożył ponownie zażalenie na zarządzenie z dnia 12 marca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Odrzucając to zażalenie, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że na prawomocne zarządzenie Przewodniczącego dotyczące uiszczenia wpisu sądowego ani na zarządzenie Przewodniczącego wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia, dotyczące uiszczenia wpisu sądowego, zażalenie nie przysługuje. Wynika to z faktu, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby (art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.). Zażalenie można wnieść tylko na nieprawomocne zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia dotyczącego uiszczenia opłaty sądowej ma natomiast wyłącznie charakter czynności materialno – technicznej i stanowi jedynie informację o obowiązku uiszczenia wpisu, skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie.
Nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu. W niniejszej sprawie wobec prawomocności zarządzenia z dnia 12 marca 2015 r., zarządzenie z dnia 15 maja 2015 r. nie jest zarządzeniem w przedmiocie kosztów sądowych w rozumieniu art. 227 § 1 P.p.s.a., zatem nie przysługuje na nie zażalenie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak powyżej na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. P., wnosząc o jego uchylenie w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawym, o ustanowienie dla strony skarżącej wskazanego przez nią pełnomocnika z urzędu oraz o zwolnienie go z kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stwierdzić trzeba, iż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi konstruuje instytucję zażalenia jako środka przysługującego od wyraźnie wskazanych w tej ustawie orzeczeń. Wśród tych orzeczeń, jak trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji, nie znajduje się zarządzenie wzywające do wykonania zarządzenia, które stało się już prawomocne, a więc wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby (art. 170 P.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie skarżący został wezwany jedynie do wykonania prawomocnego, a więc niezaskarżalnego, zarządzenia, a w tej sytuacji przytoczone we wniesionym zażaleniu okoliczności nie zdołały podważyć zasadności skarżonego postanowienia.
Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji