Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 178 w związku z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Po 443/08, odrzucił skargę kasacyjną E. M. od wyroku tego Sądu z dnia 15 października 2008 r. oddalającego skargę E. M. na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 18 stycznia 2008 r. w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że skarga kasacyjna została wniesiona w terminie przez reprezentującego skarżącą adwokata Ł. B., jednakże wpis stały od tej skargi nie został uiszczony w terminie do jej wniesienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła E. M., reprezentowana przez radcę prawnego M. P., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 40 ppsa poprzez błędną ocenę zakresu pełnomocnictwa; art. 67 § 5 ppsa przez błędne jego zastosowanie i niedoręczanie pism pełnomocnikowi skarżącej uprawnionego do występowania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu; art. 221 ppsa poprzez błędną jego interpretację oraz wymienionych w zażaleniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2139).
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Kwestia sporna w niniejszej sprawie sprowadza się do dwóch zagadnień, a mianowicie do tego czy pełnomocnictwo udzielone adwokatowi Ł. B. obejmowało swoim zakresem tylko sporządzenie skargi kasacyjnej, czy też reprezentowanie skarżącej, oraz czy wpis od skargi złożonej w sprawie niniejszej jest wpisem stałym, co powoduje obowiązek uiszczenia tego wpisu przez profesjonalnego pełnomocnika reprezentującego stronę bez uprzedniego wezwania.
Stosownie do art. 178 ppsa zasadą jest, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Zgodnie zaś z art. 221 ppsa, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Z treści udzielonego przez skarżącą pełnomocnictwa adwokatowi Ł. B. wynika, że obejmuje ono występowanie w imieniu skarżącej i reprezentowanie jej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec tego prawidłowo Sąd I instancji uznał, że tak sformułowane pełnomocnictwo obejmuje sporządzenie i wniesienie (w tym opłacenie) skargi kasacyjnej. Twierdzenia skarżącej przedstawione w zażaleniu są subiektywnym rozumieniem przedmiotowego pełnomocnictwa i nie mogą mieć wpływu na jego obiektywną ocenę, zadaniem Sądu bowiem nie jest domyślanie się intencji strony. Jeżeli natomiast skarżąca w pełnomocnictwie tym chciała upoważnić pełnomocnika tylko do sporządzenia skargi kasacyjnej (a zatem do tej konkretnej czynności) winna była zawrzeć to sformułowanie w pełnomocnictwie.
Co do kwestii wpisu w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, że skarga w sprawie niniejszej podlega opłacie stałej w wysokości 300 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 4, bowiem skarga została złożona na uchwałę Rady Miasta w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, a zatem na akt organu jednostki samorządu terytorialnego, inny niż akt prawa miejscowego, podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej, tak jak to wskazał Sąd I instancji, omyłkowo powołując ust. 2 zamiast ust. 1 tego paragrafu.
Wobec powyższego skoro skarżąca była przed Naczelnym Sądem Administracyjnym reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaś skarga podlegała opłacie stałej, to prawidłowo Sąd I instancji zastosował rygor z art. 221 ppsa i stosownie do art. 178 odrzucił skargę kasacyjną, a zatem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.