Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu A. Z. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2016 r.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku upłynął w dniu 15 stycznia 2016 r. W piśmie z dnia 21 stycznia 2016 r. skarżący złożył taki wniosek oraz wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia. Skarżący wskazał, że od 10 do 17 stycznia 2016 r. przebywał w zakładzie rehabilitacji leczniczej. Próby telefonicznego uzyskania informacji o treści wydanego wyroku powiodły się w dniu 18 stycznia 2016 r. Ze względu na niemożność uzyskania wiedzy o końcowym rozstrzygnięciu wynikającą z faktu poddania się leczeniu i znacznie ograniczającą, a przez to nieskuteczną próbę uzyskania tej wiedzy drogą telefoniczną, nie był w stanie złożyć wniosku w terminie.
Analizując kryterium braku winy, o którym mowa w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia po jego stronie tej przesłanki. Skarżący wskazał, iż w dniach 10 – 17 stycznia 2016 r. przebywał w ośrodku rehabilitacyjnym, na dowód czego załączył kartę informacyjną rehabilitacji ogólnoustrojowej, z którego wynika jedynie, iż we wskazanym okresie zgłosił się na rehabilitację w celu odnowy sił witalnych i poprawy samopoczucia ogólnego. Do ośrodka zgłosił się z niewielkimi dolegliwościami bólowymi kręgosłupa, stawów kolanowych i okolicy nadkłykci bocznych obu kości ramiennych. Z karty nie wynika, że skarżący był w bardzo złym stanie zdrowia, że nie mógł chodzić, czy wykonywać jakichkolwiek czynności.
Nie był to pobyt wynikający z nagłego wypadku, lecz zaplanowany. Skarżący mógł zatem ustalić treść rozstrzygnięcia oraz zaplanować złożenie wniosku, jeżeli niesamodzielnie to przy pomocy innych osób. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, by nastąpiła taka przeszkoda, która uniemożliwiałaby mu bez jego winy dokonanie w terminie czynności, chociażby przy pomocy osób trzecich.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. Z., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisu postępowania, mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 86 § 1 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarżący nie uprawdopodobnił nie dotrzymania terminu bez swojej winy, co skutkowało odmową przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku. Z tych też przyczyn skarżący wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podkreślił, że pomimo licznych prób uzyskania informacji co do treści wyroku udało mu się to dopiero w dniu 18 stycznia 2016 r. Wnoszący zażalenie podał też, iż uzyskanie takiej wiedzy było znacznie utrudnione z uwagi na pobyt na leczeniu rehabilitacyjnym i nie chciał angażować w postępowanie osób trzecich, które nawet nie wiedziały, że jest ono prowadzone.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek ten powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku swej winy w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu i powtórzone w niniejszym zażaleniu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie to było niezawinione. Trudno przyjąć, że pobyt w ośrodku rehabilitacyjnym ani nie spowodowany nagłym urazem, ani nie wynikający z chorób, które uniemożliwiłyby skarżącemu przysłanie wniosku o uzasadnienie wyroku do Sądu, stanowił taką okoliczność, która świadczyłaby o braku winy w uchybieniu terminu.
Zauważyć także trzeba, iż skarżący o terminie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 8 styczniu 2016 r. został poinformowany ze znacznym wyprzedzeniem, bowiem już 10 listopada 2015 r. W zawiadomieniu tym został także pouczony o sposobie i terminie złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Mógł zatem tak zorganizować planowany pobyt w ośrodku rehabilitacyjnym, aby nie kolidował on z czynnościami procesowymi niniejszego postępowania. Za niewiarygodne należy natomiast uznać twierdzenia o licznych próbach uzyskania informacji co do treści wyroku, bowiem informację taką skarżący mógł uzyskać, telefonując do Sekretariatu odpowiedniego wydziału Sądu. Numer takiego telefonu został również podany w zawiadomieniu o terminie rozprawy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.