Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 grudnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 256/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie tegoż Sądu z dnia 29 maja 2017 r. o odrzuceniu skargi. Wskazał, że strona skarżąca na wezwanie Sądu nie uiściła w terminie wpisu sądowego od zażalenia.
Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła strona skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie wywołane zażaleniem strony skarżącej należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Pomimo, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że strona skarżąca nie uiściła wpisu od zażalenia na postanowienie tegoż Sądu z dnia 29 maja 2017 r. o odrzuceniu skargi; jednak w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt II OZ 507/18, którym uchylono ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2017 r. o odrzuceniu skargi, nastąpiła taka zmiana okoliczności sprawy, która czyni rozpoznawanie zażalenia na postanowienie z dnia 1 grudnia 2017 r. bezprzedmiotowym. Wyeliminowane bowiem zostało z obrotu prawnego postanowienie Sądu I instancji, które stanowiło źródło przedmiotowego postępowania zażaleniowego.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.