Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Po 38/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił, wniesiony wraz ze skargą na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2004 r., nr [...], wniosek W. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż zaskarżonym przez W. B. postanowieniem Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu, na skutek zażalenia G. B. uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego z dnia 10 sierpnia 2004 r., Zn. [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie pawilonu handlowego znajdującego się na działce nr ewid. 222 przy ul. [...] w Swarzędzu do czasu uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego miasta Swarzędza i skierował sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Postanowienie to nie rodzi więc skutków określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a.; na które powołał się skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania tego postanowienia.
Na powyższe postanowienie Sądu z dnia 10 lutego 2005 r. skarżący Wiesław Brodziszewski wniósł zażalenie. W piśmie tym skarżący podniósł, że uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania spowoduje konieczność wykonania nałożonych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego z dnia 16 stycznia 2004 r. (PINB 7356/6/72/01/NW) obowiązków, które nie są możliwe do wykonania ze względu na wygaśnięcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej działki. Skutkiem tej sytuacji będzie wydanie, stosownie do art. 48 ust 4 Prawa budowlanego, decyzji o rozbiórce obiektu, powodującej nieodwracalne skutki dla skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, w którym należy wykazać niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania tego aktu lub czynności. W niniejszej sprawie pomiędzy zaskarżonym postanowieniem, o którego wstrzymanie wykonania wnosił skarżący a powołanymi we wniosku i w zażaleniu skutkami nie zachodzi bezpośredni związek. Odmowa wstrzymania wykonania postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2004 r. nie spowoduje samoczynnie wydania decyzji o rozbiórce obiektu, która spowodowałaby negatywne skutki dla Wiesława Brodziszewskiego. Postanowienie to stanowi jedynie o konieczności ponownego rozpoznania zasadności zawieszenia postępowania. Dopiero po ponownym rozpoznaniu sprawy, przy założeniu niekorzystnego dla skarżącego postanowienia mogą powstać skutki, które przytacza Wiesław Brodziszewski. Zatem w obecnym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyjęcia, że odmowa wstrzymania wykonania wskazanego postanowienia może spowodować jakiekolwiek ujemne następstwa dla skarżącego.
Poza tym należy wskazać, że zaskarżone postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 listopada 2004 r. nie jest orzeczeniem posiadającym atrybut wykonalności w dosłownym tego słowa znaczeniu. Samo to postanowienie i postanowienie organu I instancji, wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego, mają charakter procesowy i mogą mieć jedynie wpływ na bieg innego postępowania – postępowania, w którym wydano postanowienie z dnia 16 stycznia 2004 r.
W związku z powyższym należy również podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w trybie art. 61 § 3 p.ps.a., nie może służyć tamowaniu biegu postępowań w innych sprawach i opóźnianiu wydania rozstrzygnięć merytorycznych w tych sprawach, nie taki jest cel tego przepisu.
Argumentacja przedstawiona w zażaleniu nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.