Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 305/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie W. E. i C. E. na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 stycznia 2013 r. odrzucające skargę kasacyjną C.E. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2009 r. umarzającego postępowanie w sprawie ze skargi M. E. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną C.E. od postanowienia WSA w Warszawie z dnia 15 października 2009 r. umarzającego postępowanie w niniejszej sprawie. W dniu 5 lutego 2013 r. (data nadania w UP) zażalenie, na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 stycznia 2013 r., złożyli osobiście W. E. i C. E. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając powyższe zażalenie postanowieniem z dnia 12 marca 2013 r. wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej P.p.s.a.) – zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Sąd ten podał, że w niniejszej sprawie W. E. i C.E., pomimo prawidłowego pouczenia, iż zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych może być sporządzone przez doradcę podatkowego a w sprawach własności przemysłowej – przez rzecznika patentowego, wnieśli zażalenie sporządzone osobiście i z tego względu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec o jego odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli M. E., C. E. i W. E. domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesione przez stronę skarżącą zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym w trybie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.). Zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 stycznia 2013 r. zostało bowiem sporządzone i podpisane osobiście przez osoby, nie legitymujące się przy tym uprawnieniami wymaganymi od osób wymienionych w art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a., czym naruszony został obowiązek wynikający z art. 194 § 4 P.p.s.a. Stosownie bowiem do tego przepisu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, bądź którykolwiek z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i orzekł jak na wstępie z mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.