Postanowienie NSA z 11 czerwca 2019 r., II OZ 511/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 11 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 2945/18 odrzucające skargę

Sprawa

w sprawie ze skargi W.B. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2018 r. znak [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Skład

Sędzia NSA Anna Łuczaj przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 20 lutego 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 2945/18, odrzucił skargę W. B. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2018 r. znak [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie W. B. zaskarżone postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2018 r. odebrał w dniu 12 października 2018 r., zatem termin do wniesienia skargi na to postanowienie upływał mu w dniu 12 listopada 2018 r. Tymczasem skarżący przedmiotową skargę nadał w urzędzie pocztowym w dniu 13 listopada 2018r. W związku z powyższym Sąd skargę W. B., na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), odrzucił jako spóźnioną.

Zażaleniem W. B. zaskarżył powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 83 § 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, iż ostatnim dniem na wniesienie skargi był 12 listopada 2018 r. i w konsekwencji bezzasadne odrzucenie skargi, podczas gdy 12 listopada 2018 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy, a skarga została wniesiona w terminie, tj. następnego dnia.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że przy obliczaniu terminu na wniesienie skargi Sąd nie wziął pod uwagę, iż 12 listopada 2018 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy na podstawie art. 2 ustawy z dnia 7 listopada 2018 r. o ustanowieniu Święta Narodowego z okazji Setnej Rocznicy Odzyskania Niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2018 r. poz. 2117). Skarga została zatem nadana w dniu 13 listopada 2018 r., a więc po dniach wolnych od pracy, które przypadały 11 listopada i 12 listopada 2018 r.).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających). Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, zgodnie z którym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie błędnie uznał, że W. B. wniósł skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2018 r. znak [...] z uchybieniem 30-dniowego terminu. Słusznie skarżący zwrócił bowiem uwagę, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 listopada 2018 r. o ustanowieniu Święta Narodowego z okazji Setnej Rocznicy Odzyskania Niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2117), dzień 12 listopada 2018 r. był dniem wolnym od pracy. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, W. B. zaskarżone postanowienie Ministra Zdrowia odebrał w dniu 12 października 2018 r., a zatem trzydziesty dzień od odbioru przez niego powyższej korespondencji przypadał na dzień 11 listopada 2018 r., który był dniem ustawowo wolnym od pracy zarówno z uwagi na treść art. 1 pkt 1 lit. k ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz.

90. jak i na treść art. 1 pkt 2 tej ustawy, bowiem dzień ten przypadał w niedzielę. Następny dzień, tj. 12 listopada 2018 r., również był dniem ustawowo wolnym od pracy stosownie do treści art. 2 przywołanej wyżej ustawy o ustanowieniu Święta Narodowego z okazji Setnej Rocznicy Odzyskania Niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powyższym ostatnim dniem terminu na wniesienie przedmiotowej skargi przez W. B. był dzień 13 listopada 2018 r. jako następny dzień po dniach wolnych od pracy, stosownie do treści art. 83 § 2 p.p.s.a. Nadając zatem przedmiotową skargę w dniu 13 listopada 2018 r. skarżący dochował wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu do jej wniesienia. Tym samym stwierdzić należało, że odrzucając przedmiotową skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie naruszył art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za uzasadnione i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.