Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2005r., sygn. akt VII SA/Wa 1689/04 został oddalony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do tego Sądu decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 31 grudnia 2003r., Nr Z-24 o pozwoleniu na budowę hali pakowni z magazynem, hali wtryskowni, cynkowni z pomieszczeniami socjalnymi, wiatą wraz z instalacjami wewnętrznymi oraz wewnętrzną instalacją gazową wraz z odprowadzeniem wody deszczowej oraz ścieków do wód powierzchniowych, oczyszczalnią ścieków, przyłączem wodnym, energetycznym i gazowym.
W ocenie Sądu I instancji, "charakter i zakres zaskarżonej decyzji nie wywołuje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy".
Na powyższe postanowienie Sądu zażalenie złożyła skarżąca Spółka, podnosząc, że Sąd ustosunkował się tylko i wyłącznie do jednej z przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie strony skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci możliwości wyeliminowania z obrotu prawnego pozwolenia na użytkowanie, a to spowoduje konieczność rozwiązania stosunków pracy z pracownikami oraz niewykonanie zawartych umów handlowych. Zachodzi również przesłanka wyrządzenia znacznej szkody w postaci rzeczywistej straty w wysokości trzydziestu milionów złotych, utraconego dochodów, oraz szkód społecznych w postaci pozbawienia zatrudnienia wielu osób.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Tak sformułowany przepis nie budzi wątpliwości co do tego, że Sąd orzekając w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, winien wszechstronnie rozważyć i ocenić, czy w konkretnej sprawie zachodzą określone w tym przepisie przesłanki, mając na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, lecz również pozostałych stron postępowania.
Stanowisko Sądu w kwestii odmowy uwzględnienia wniosku jest zasadne. Skoro bowiem skarżąca Spółka nie wykazała okoliczności istotnych w świetle art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to Sąd I instancji nie mógł w tej kwestii podjąć pozytywnego dla niej rozstrzygnięcia. Wprawdzie Sąd stwierdził, że "stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej skarżącemu pozwolenia na budowę ze swej natury nie rodzi trudnych do odwrócenia skutków", którego to poglądu Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela, to jednak w tej sprawie roboty budowlane zostały wykonane, a stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie niniejszej nie powoduje skutków, o których mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Skutki takie mogłyby wystąpić dopiero z chwilą wydania ostatecznej decyzji o uchyleniu pozwolenia na użytkowanie, jednakże decyzja w tym przedmiocie nie została dotychczas wydana i podlega odrębnemu zaskarżeniu. Może również zostać wstrzymane jej wykonanie, a zatem podniesione argumenty są nieadekwatne w sprawie.
W odniesieniu do argumentów zażalenia, należy stwierdzić, iż celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie ocena legalności tego aktu, czy dokonywanie ustaleń faktycznych. Należy też zauważyć, że zarzucana wadliwość zaskarżonej do Sądu decyzji nie stanowi podstawy uzasadniającej wstrzymania jej wykonania. Ustawa procesowa regulująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera bowiem regulacji umożliwiającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości tego aktu, tak jak ma to miejsce w postępowaniu przed organami administracji (por. art. 152 § 1 i art. 159 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada zatem prawu.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.