Postanowienie NSA z 17 maja 2006 r., II OZ 515/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1577/05 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego

Sprawa

w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2005 r. Nr 785/05 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budowy przyłącza energetycznego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 lutego 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1577/05 odmówił K. L. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawego, w sprawie z jej skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2005 r. dotyczącą umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budowy przyłącza energetycznego.

Odmawiając uwzględnienia wniosku Sąd powołał się na treść art. 246 § 1 pkt 1 i art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na podstawie oświadczenia wnioskodawczyni Sąd ustalił, iż miesięczny dochód rodziny skarżącej wynosi 8 700 zł brutto. Posiada ona dom mieszkalny o powierzchni 155 m2 na działce o powierzchni 3500 m2, mieszkanie o pow. 26 m2, nieruchomość rolną o powierzchni 420 m2 oraz samochód osobowy marki Opel Vectra rocznik 1994, o wartości około 4000 zł.

W zażaleniu na powyższe postanowienie K. L. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z wnioskiem z dnia 20 stycznia 2006 r. Podniosła, iż poniesienie pełnych kosztów postępowania narazi jej rodzinę na znaczny uszczerbek koniecznego utrzymania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Analizując wskazane unormowanie, stwierdzić zdaniem Sądu trzeba, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji materialnej, uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie Sądu będzie, więc zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Wypada jednak podkreślić, że wykładnia systemowa art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w/w ustawy prowadzi do wniosku, że sytuacja, w której poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych spowoduje uszczerbek utrzymania koniecznego dla strony i jej rodziny nie uzasadnia jeszcze przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Strona będąca osobą fizyczną powinna więc partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, nawet gdyby miało to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 711/04, nie publikowane).

W orzecznictwie sądowym prezentowane jest stanowisko, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć charakter wyjątkowy i być stosowane w stosunku do osób charakteryzujących się ubóstwem. Przykładowo do takich osób można zaliczyć bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Wyd. Zakamycze 2005, s. 593).

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie słusznie przyjął, że sytuacja materialna K. L. i jej rodziny nie uzasadnia przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżąca ma bowiem stały miesięczny dochód. Posiada również dom mieszkalny i działkę, mieszkanie, nieruchomość rolną oraz samochód osobowy. Nie można w związku z tym przyjąć, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów prowadzonego przez siebie postępowania. Dochody jej czteroosobowej rodziny w porównaniu z obciążeniami związanymi z jej utrzymaniem i wydatkami na spłatę kredytu i pożyczek na cele budowlane, co miał także na uwadze Sąd I instancji, uzasadniają stanowisko, iż może ona ponieść pełne koszty postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).