Uzasadnienie
A. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.
Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 770/16 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.; dalej: rozporządzenie).
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie, w którym wniosła o jego uchylenie oraz zwolnienie jej od uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca opisała pokrótce swoją sytuację osobistą i majątkową, wskazując, że nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Do zażalenia dołączyła zaświadczenie o zarobkach.
Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu postanowieniem z dnia 15 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 770/16 odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca ww. postanowienie została uznana za doręczoną skarżącej w dniu 6 kwietnia 2017 r. w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a., zaś do dnia przekazania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu akt sprawy nie wpłynął sprzeciw od tego postanowienia).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku Przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Jak stanowi art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym - 100 zł.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] września 2016 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Wrocławia z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wymeldowania M. F. z pobytu stałego w lokalu przy [...] we W. W sprawie znajdował zatem zastosowanie § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego rozporządzenia. Wobec powyższego wysokość wpisu została ustalona zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Odnosząc się do argumentacji zażalenia i zawartego tam wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić trzeba, że ocena sytuacji majątkowej skarżącej może nastąpić jedynie w ramach postępowania o przyznanie prawa pomocy wszczynanego na wniosek strony składany na urzędowym formularzu, a nie w ramach niniejszego postępowania zażaleniowego. Dla oceny prawidłowości zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego nie ma zatem znaczenia fakt złożenia w sprawie wniosku o prawo pomocy. Jak wynika z akt sprawy skarżąca złożyła taki wniosek i rozstał on rozpoznany postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 marca 2017 r.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.