Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2246/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił [...] S.A. z siedzibą w W. wstrzymania wykonania decyzji Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca Spółka podniosła, że brak jej wstrzymania "spowoduje, iż skarżący w sytuacji gdy przedmiotowy [...] podlega przebudowie, konieczność ich wykonalności jest bezprzedmiotowa i wygeneruje dodatkowe koszty dla skarżącego". Sąd podkreślił, że przedmiotowy wniosek dotyczy aktu administracyjnego, którym organ odmówił zmiany decyzji. Decyzja ta ani nie przyznaje uprawnień, ani nie nakłada na nikogo obowiązku. W świetle powyższego, wobec faktu, że decyzja ta nie podlega wykonaniu (czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego), wniosek o wstrzymanie jej wykonania nie może być uwzględniony.
Zażaleniem [...] S.A. z siedzibą w W. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez uznanie, iż zaskarżona decyzja I i II instancji nie posiada przymiotu wykonalności oraz uznanie, że skarżąca nie przedstawiła argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji. Z uwagi na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że trudno się zgodzić z tym, iż decyzja organu I i II instancji w rozważanej sprawie nie posiada przymiotu wykonalności, skoro dotyczyła odmowy przesunięcia terminu wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku, a jej ewentualne wykonanie wywoła skutki prawne. Ponadto w piśmie Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w Warszawie z dnia [...] marca 2016 r. (nr [...]) wyrażono zgodę na realizację zleceń dotyczących bezpieczeństwa przeciwpożarowego odnośnie [...] w terminie do 2023 r. w związku z modernizacją [...]. Ww. korespondencja jest zdaniem skarżącej dowodem, że zalecenia powinny być wykonane po przeprowadzeniu modernizacji, tak aby decyzji zawierających obowiązki przeciwpożarowe, które należy wykonać na [...], nie wykonywać kilkukrotnie, tj. przed i po modernizacji. Oczywistym jest, że wykonując decyzję kilkukrotnie skarżący poniesie szkodę, którą trudno w tym momencie w jakikolwiek sposób udowodnić.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżąca Spółka domagała się wstrzymania wykonania decyzji Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak [...] odmawiającej zmiany decyzji tego organu z dnia [...] stycznia 2007 r. znak [...] w zakresie terminu realizacji nałożonego tą decyzją obowiązku z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Mając tak określony zakres wniosku strony skarżącej podnieść należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji o odmowie zmiany terminu wykonania nałożonych obowiązków nie przełoży się na wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej obowiązki na skarżącą, do czego ta zdaje się zmierzać występując z przedmiotowym wnioskiem. Decyzja o odmowie zmiany terminu powoduje, że obowiązuje pierwotny termin wykonania obowiązku.
Nie nakłada tym samym na adresata żadnych obowiązków ani nie daje mu uprawnień. Zatem uznać należy, że zaskarżona decyzja ani poprzedzająca ją decyzja nie podlega wykonaniu. Także powoływana w zażaleniu okoliczność, że brak wstrzymania zaskarżonej decyzji przyczyni się do powstania szkody bowiem obowiązki przeciwpożarowe będzie trzeba wykonać przed modernizacją i po niej, a to prowadzi do bliżej nieokreślonej szkody jest bez znaczenia dla możliwości wstrzymania wykonania wskazanych we wniosku decyzji. Jak już była mowa odmowa zmiany terminu nie powoduje, że skarżąca zyskuje jakieś uprawnienie lub obciąża ją obowiązek. Cały czas obowiązek w zakresie ochrony przeciwpożarowej wynika z ww. decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. Wobec tego trudno przyjąć by charakter objętych przedmiotowym wnioskiem decyzji rodził skutki, które stara się mu przypisać strona skarżąca w zażaleniu.
Charakteru zaskarżonej decyzji, której wstrzymania wykonania domaga się strona, nie zmienia także fakt istnienia przywołanej w zażaleniu opinii Komendy Państwowej Straży Pożarnej w Warszawie z dnia [...] marca 2016 r. odnośnie możliwości realizacji zaleceń przeciwpożarowych zawartych w postanowieniu [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. w czterech etapach, gdzie realizację III i IV etapu ([...]) przewidziano do końca 2023 r. Okoliczność ta może mieć bowiem znaczenie dla prawidłowości wydania zaskarżonej decyzji jednak taka ocena wykracza poza zakres postępowania w sprawie udzielenia ochrony tymczasowej.
Z powyższych względów stwierdzić należało, iż Sąd I instancji słusznie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.