Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 9 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 1367/20, w sprawie ze skargi T. S. i J. S. (dalej "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. (dalej "SKO") z dnia [...] października 2020 r. w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, w punkcie pierwszym, uchylił zaskarżoną decyzję, zaś w punkcie drugim, zasądził od SKO na rzecz skarżących solidarnie kwotę 1463 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wyroku, w części odnoszącej się do punktu drugiego, Sąd wskazał, że o kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."). Zasądzona od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. solidarnie na rzecz skarżących kwota 1 463 zł to uiszczony przez skarżących wpis stosunkowy od skargi (546 zł), koszt zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika (900 zł) oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa 17 zł. Kwota z tytułu zastępstwa procesowego została - na podstawie art. 206 p.p.s.a. - miarkowana z uwagi okoliczności sprawy, rozpoznanie jej w postępowaniu uproszczonym, a także z uwagi na nakład pracy niezbędny do wniesienia skargi, przy uwzględnieniu jej w istocie tożsamej treści w kilku analogicznych sprawach.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. W uzasadnieniu zażalenia zaskarżonemu postanowieniu pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 206 p.p.s.a., poprzez jego nieprawidłową wykładnię, która doprowadziła do przyjęcia, iż Sąd uprawniony jest do miarkowania zwrotu kosztów zastępstwa procesowego poniżej stawki minimalnej w przypadku uwzględnienia skargi w całości, podczas gdy z przepisu tego wynika taka możliwość tylko w przypadku częściowego uwzględnienia skargi. Ponadto zarzucił także błąd w ustaleniach faktycznych polegający na stwierdzeniu przez Sąd, iż nakład pracy pełnomocnika był na tyle nieznaczny, iż uzasadnia to obniżenie stawki minimalnej aż czterokrotnie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 206 p.p.s.a. sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Z powołanego przepisu wynika, że katalog sytuacji, w których sąd może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania lub je miarkować, jest otwarty. Uwzględnienie skargi w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu jest tylko jednym uzasadnionym przypadkiem uzasadniającym takie rozstrzygnięcie, wskazanym przez ustawodawcę. Świadczy o tym użycie w powołanym przepisie zwrotu "w szczególności". Z powyższego wynika, że zastosowanie w konkretnej sprawie miarkowania kosztów ma charakter uznaniowy.
Z powyższego nie można wywieść natomiast, że miarkowanie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego poniżej stawki minimalnej jest możliwe tylko w przypadku częściowego uwzględnienia skargi.
Należy zaznaczyć natomiast, że choć treść art. 206 p.p.s.a. pozwala na stwierdzenie, iż intencją ustawodawcy było pozostawienie do uznania sądu, czy ma zastosować ten przepis oraz w jakiej części należy odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej w przypadku uwzględnienia jej skargi, to w razie miarkowania tych kosztów obowiązkiem sądu jest precyzyjne uzasadnienie takiego rozstrzygnięcia (por. NSA z dnia 21 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 8/11).
W niniejszej sprawie Sąd I instancji uzasadnił to rozstrzygnięcie i należy uznać, że dokonał tego w sposób wystarczający. Aktywność radcy prawnego w niniejszej sprawie sprowadzała się bowiem w istocie tylko do powielenia treści skarg złożonych przez niego w tożsamych sprawach. Dodatkowo skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym co sugeruje jej nieskomplikowany charakter. Należy tu zaznaczyć, że nie wpływa na to fakt, iż to strona złożyła wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, bowiem wniosek ten nie wiąże Sądu i może on, z uwagi na skomplikowany charakter sprawy, skierować ją na rozprawę.
Sąd rozpoznając niniejsze zażalenie nie oceniał ile wysiłku pełnomocnik strony włożył w opracowanie sprawy, a jedynie rozważa czy Sąd I instancji wydał postanowienie zawarte w punkcie II wyroku z dnia 9 marca 2021 r. zgodnie z obowiązującymi przepisami. Oceniając sprawę w tym zakresie NSA nie dopatrzył się naruszenia tych przepisów.
Na marginesie należy również wskazać, że pełnomocnik we wniesionym zażaleniu powołuje się na nieaktualny stan prawny. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że argumentacja zawarta w postanowieniu z dnia 5 marca 2015 r. II OZ 183/15 odnosi się do stanu prawnego jaki obowiązywał do 15 sierpnia 2015 r. kiedy to warunkiem zastosowania art. 206 p.p.s.a. było częściowe uwzględnienie skargi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.