Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 517/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek J. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia [...] maja 2009 r., w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi gminnej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżona decyzja nie stwarza bezpośrednich niebezpieczeństw, które mogłyby uzasadnić wstrzymanie wykonania decyzji albowiem w oparciu o zaskarżoną decyzją inwestor nie może rozpocząć robót budowlanych. Uprzednio musi on uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. T. wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Podlaskiego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Sąd pierwszej instancji oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji prawidłowo wyjaśnił, że decyzja ta została wydania na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. nr 80, poz. 721 ze zm.) w brzmieniu sprzed jej nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U nr 154, poz. 958).
Ustawa w brzmieniu sprzed noweli, w art. 17 ust. 3 pkt 1 stanowiła, że decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, uprawnia inwestora do wystąpienia o wydanie decyzji pozwalającej na budowę. Zaskarżona decyzja Wojewody Podlaskiego nie powoduje zatem takich skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 ppsa. Decyzja o lokalizacji drogi publicznej jest dopiero pierwszym etapem zmierzającym do realizacji inwestycji co oznacza, że słuszne jest stanowisko Sądu I instancji, iż nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia właścicielowi nieruchomości znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków.
Podnieść przy tym należy, że celem ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych jest zagwarantowanie sprawnego przebiegu inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań tej ustawy wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora w celu budowy drogi. Wstrzymanie przedmiotowej decyzji prowadziłoby więc do zaburzenia tegoż procesu. Powyższe okoliczności – jak prawidłowo stwierdził Sąd I instancji - przemawiają za nieuwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.