Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art.220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej zwana "p.p.s.a."), stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 221, poz. 2193 dalej zwane "rozporządzenie"), zarządzeniem z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 662/12, zobowiązał skarżącego S. W. do uzupełnienia brakującej kwoty wpisu sądowego w kwocie 8.542 zł od jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia.
Skarżący w zażaleniu od powyższego zarządzenia zarzucił mu naruszenie prawa art. 199 w zw. z art. 230 § 1 oraz art. 231 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia poprzez ustalenie, że strona ma uzupełnić wpis stosunkowy w wysokości 8542 zł. i wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości.
Zdaniem skarżącego wysokość wpisu w przedmiotowej sprawie winna wynosić 200 zł. ponieważ przedmiotem rozpoznania jest decyzja SKO, na mocy której została utrzymana w mocy decyzja Prezydenta m.st. Warszawy wymierzająca mu karę pieniężną za usunięcie bez zezwolenia 80 szt. sosen zwyczajnych. Przedmiotem sprawy nie jest zatem "należność pieniężna", chociaż niewątpliwie należność ta jest związana z decyzją organu pierwszej instancji. Decyzja kolegium nie nałożyła na stronę zobowiązań ani nie ustaliła należności za wycinkę drzew. Niesłusznie zatem sąd wskazał § 1 pkt 4 rozporządzenia jako podstawę do ustalenia wpisu. Uwadze Sądu uszedł również fakt, ze należność jest kwestionowana. Skoro kwestionowana jest okoliczność, że na działkach rosły drzewa, tym samym kwestionowana jest także wysokość kary.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, linię orzecznictwa sądów administracyjnych oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, należy stwierdzić, że nie zachodzi wyjątek od zasady pobierania wpisu stałego. Przedmiotem sprawy nie jest bowiem "należność pieniężna" lecz akt z zakresu administracji publicznej. Także wartość kary nie jest ustalona w sposób pewny i stały. W takiej sytuacji nie jest możliwe określenie stosunkowej wartości wpisu i winny znaleźć zastosowanie przepisy o wpisie stałym.
Takie samo stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 marca 2009 roku sygn. akt. I OZ 156/09 (opubl. w LEX nr 564276). Uszło także uwadze Sądu, że strona składała już zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie w związku z ustaleniem wpisu stosunkowego zamiast stałego. Zażalenie dotyczyło decyzji SKO uchylającej decyzję Prezydenta m. st. Warszawy w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za wycinkę drzew. W sprawie tej NSA przyznał rację stronie, przychylając się do jej opinii, że od skargi do WSA na decyzję SKO uchylającą decyzję organu pierwszej instancji należny jest wpis stały (postanowienie NSA z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. II OZ 1244/10). Tymczasem od kolejnej skargi na decyzję SKO, tym razem utrzymującej w mocy zaskarżaną decyzję, WSA ponowienie wymaga uiszczenia wpisu stosunkowego. Wysokość wpisu w opinii WSA zależy od tego, czy SKO utrzyma w mocy zaskarżoną decyzję, czy też ją uchyli.
Taka wykładnia przepisów jest contra legem, ponieważ wysokość wpisu nie zależy od tego, jaką decyzję podejmie SKO. Skarga do WSA w obu przypadkach dotyczy aktu administracyjnego, w obu przypadkach podstawą skargi jest naruszenie przepisów prawa administracyjnego a jej przedmiotem decyzja administracyjna, nie zaś "należność pieniężna", chociaż należność ta związana jest z decyzją organu I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą jest, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub wpis stały (art.230 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały.
Odnosząc się do zarzutów zażalenia podkreślić należy, że w przypadku skargi na decyzję kasacyjną (a do takiej odnosiło się postępowanie zażaleniowe zakończone postanowieniem NSA z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. II OZ 1244/10), opartą na art. 138 § 2 K.p.a. nie jest możliwe określenie wysokości należności pieniężnej stanowiącej przedmiot zaskarżenia. Decyzja kasacyjna nie nakłada bowiem na stronę skarżącą żadnego zobowiązania pieniężnego, a więc przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna i dlatego w takiej sprawie wymagany jest wpis stały (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2010 sygn. akt II OZ 927/10).
Należy przyjąć, że sprawy podlegające wpisowi stosunkowemu to sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie. Warunkiem zastosowania art. 231 zd. 1 p.p.s.a. jest istnienie bezpośredniego związku między aktem lub czynnością będącą przedmiotem skargi, a należnością pieniężną. Związek powyższy występuje w sytuacjach, gdy z zaskarżonego aktu bądź czynności można wyprowadzić wprost obowiązek uiszczenia określonej kwoty pieniężnej (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., s. 540). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji wymierzająca karę z tytułu usunięcia drzew bez zezwolenia w wysokości 874 218, 42 zł. Decyzja ta nakłada na skarżącego określone zobowiązanie stanowiące należność pieniężną.
Z powyższych względów w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawa obliczenia wpisu od skargi wskazana przez Sąd I instancji jest zgodna z prawem. Stosownie bowiem do § 1 pkt 4 rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi - od należności ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł.
Skarżący wnosząc skargę uiścił wpis w kwocie 200 zł wobec czego prawidłowo Sąd I. instancji wezwał go do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 8.542 zł.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art.184 w związku z art.197 § 2 i 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.