Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 2639/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi M. S. (dalej również jako "skarżący") na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej również jako "GINB") z dnia 3 października 2022 r., w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu (dalej również jako "WINB") z dnia 16 grudnia 2021 r.
W uzasadnieniu wskazano, że z kontekstu skargi Sąd wywnioskował, że wniosek skarżącego dotyczy decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2021 r., wydanej w przedmiocie nakazu rozbiórki. Skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji. W ocenie Sądu zaskarżony w niniejszej sprawie akt i akt którego wstrzymania skarżący się domaga nie zostały wydane w ramach tej samej sprawy. Sąd wskazał, że w obu tych postępowaniach odmienny będzie zarówno stan faktyczny, jak i podstawa prawna, co wskazuje na brak tożsamości przedmiotowych spraw, w których ramach doszło do wydania aktów administracyjnych kwestionowanych przez skarżącego. Wobec powyższego w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie można skutecznie domagać się wstrzymania decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. S., wnosząc o jego uchylenie. Skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że nie wykazano w żaden sposób zaistnienia którejkolwiek z przesłanek określonych w ww. przepisie, podczas gdy decyzja WINB w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2021 r. spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci rozbiórki warsztatu i w konsekwencji uniemożliwi prowadzenie działalności gospodarczej przez firmę B. W dniu 14 września 2023 r. adw. R. P. – pełnomocnik z urzędu M. S. złożył pismo procesowe zawierające dodatkową argumentację na poparcie zażalenia skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Okoliczności sprawy wskazują, że nie sposób zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia organu z naruszeniem art. 61 § 3 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Na podstawie ww. przepisu wstrzymaniu mogą podlegać akty administracyjne, które nadają się do wykonania, tj. takie, które tworzą dla stron postępowania określone prawa i obowiązki. Wykonanie aktu dotyczy bowiem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. post. NSA z 10 maja 2012 r., II FZ 358/12). Takie prawa i obowiązki nie wynikają w niniejszej sprawie ani z postanowienia GINB ani z utrzymanego nim w mocy postanowienia organu niższej instancji. Formalnoprawny charakter tych postanowień wyklucza wpływ na ziszczenie się ryzyka, o którym stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a.
Natomiast decyzja WINB w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2021 r. dotyczy nakazu rozbiórki, a zatem jej zakres przedmiotowy jest zupełnie inny niż postanowień w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. To w postępowaniu dotyczącym nakazu rozbiórki skarżący może wskazywać na przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.