Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił M. Sp. z o.o. w G. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, w sprawie z jej skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że argumentacja zawarta we wniosku o przywrócenie terminu nie daje podstaw do uznania braku winy Strony w uchybieniu terminu, świadczyć może jedynie o niedochowaniu należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Ponadto, stosownie do art. 87 § 3 ppsa warunkiem koniecznym do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu jest dokonanie czynności o przywrócenie terminu której strona wnosi, czego Strona nie uczyniła bowiem sprzeciw nadesłany razem z wnioskiem w dniu 8 grudnia 2010 r. - pomimo wezwania był podpisany niezgodnie ze sposobem reprezentacji spółki.
W zażaleniu na powyższe postanowienie podniesiono, że Spółka nie prowadzi czynnej działalności gospodarczej, a wszystkie czynności wykonują osobiście członkowie zarządu, którzy przebywali w podróży służbowej, w związku z czym nie było możliwości w terminie uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 85 ppsa, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 ppsa.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia należy uznać za zgodne z prawem.
W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności na które powołuje się strona skarżąca, nie uzasadniają wniosku o przywrócenie terminu. Dbająca należycie o swoje interesy spółka, będąca stroną postępowania sądowego zobowiązana jest do należytej organizacji obsługi biurowo-administracyjnej.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa.