Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2005r. odmówił skarżącemu M. M.przyznania prawa pomocy.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że skarżący zwolniony ustawowo od kosztów sądowych domaga się zwolnienia częściowego przez ustanowienie mu adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Skarżący jednakże posiada stałe dochody a jego oszczędności wyrażały się kwotą 22. 572,63 zł. Także matka skarżącego ma stałe dochody. Okoliczności te, zdaniem Sadu pierwszej instancji, nie pozwalają na uznanie, że skarżący nie może ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Nie może tez stanowić podstawy do ustanowienia adwokata okoliczność, że żaden z adwokatów – według twierdzenia skarżącego – nie chciał się podjąć prowadzenia sprawy.
W zażaleniu na postanowienie skarżący podnosi, że nie jest w stanie sam napisać skargi kasacyjnej a żaden z adwokatów nie chce się podjąć prowadzenia jego sprawy. Nadto zgromadzone pieniądze przeznaczone są na inne cele.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Domaganie się ustanowienia adwokata z tej przyczyny, że żaden nie chce się dobrowolnie podjąć prowadzenia spraw w ogóle nie mieści się w dyspozycji przepisów o prawie pomocy (art. 243 i nast. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwaną dalej P.p.s.a.). Skarżący winien mieć świadomość tego, że nawet wyznaczony z urzędu pełnomocnik (adwokat, radca prawny) może odmówić napisania skargi kasacyjnej o ile nie widzi ku temu podstaw i w tym przypadku wydaje stosowną opinię prawną).
Natomiast – jak to zasadnie podniesiono w zaskarżonym postanowieniu – zgromadzone przez skarżącego znaczne środki pieniężne oraz stałe dochody pozwalają na pokrycie kosztów związanych z wyborem pełnomocnika (zresztą takiego skarżący miał zamiar ustanowić a jedynie nie znalazł takiego, co chciał się podjąć napisania skargi kasacyjnej). Przeznaczenie zaś oszczędności na inne cele jest swobodnym wyborem skarżącego, co jednak nie oznacza, że może to mieć znaczenie dla oceny czy taka pomoc prawna się skarżącemu należy.
Z tego więc względu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. zażalenie oddalił.