Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę S. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 17 października 2005r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozbawieniu uprawnień kombatanckich.
Postanowieniem z dnia 16 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyznał prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu, natomiast w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. Analizując sytuację materialną skarżącego Sąd stwierdził, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymując się z renty rolniczej w kwocie 600 zł brutto miesięcznie. Żona otrzymuje rentę w kwocie 540 zł brutto miesięcznie. Skarżący podaje, że posiada dom o powierzchni 80m2 i nie dysponuje zasobami pieniężnymi.
W ocenie Sądu skarżący nie spełnia przesłanek uzasadniających zwolnienie go od opłat sądowych, ponieważ posiada stały miesięczny dochód. Natomiast udzielenie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno być stosowane tylko wówczas, gdy wnioskodawca jest osobą bezrobotną lub nie posiada wystarczających środków do życia.
Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie S. K. wniósł zażalenie podnosząc, iż posiada pierwszą grupę inwalidzką, oboje z żoną wymagają opieki racji choroby i podeszłego wieku. Skarżący przedstawił również wykaz miesięcznych wydatków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa" przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak wynika z akt sprawy skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Oboje są osobami starszymi i uzyskują rentę w łącznej kwocie 1140 zł, posiadają dom o powierzchni 80 m 2. Skarżący nie wykazał żadnych zasobów pieniężnych. Dokonując oceny stanu majątkowego skarżącego nie sposób się zgodzić ze stanowiskiem Sądu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie słusznie stwierdził, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, obejmującą jedynie osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową pomimo poczynionych oszczędności w wydatkach i największej staranności nie mogą ponieść kosztów postępowania. Jednakże argumentacja sądu odnosząca się do sytuacji majątkowej skarżącego nie przemawiała za wykluczeniem go z grupy osób, którym może być przyznane prawo pomocy. Chociaż, co do zasady posiadanie majątku wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy, to reguła ta nie odnosi się do sytuacji, w których osoby wnioskujące o przyznanie prawa pomocy nie posiadają możliwości uzyskania jakiegokolwiek dochodu z posiadanego majątku.
Ponadto skarżący jak również jego żona są osobami starszymi, które nie są już aktywne zawodowo. W związku z powyższym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można uznać, aby skarżący mogli zwiększyć swój dochód lub znacznie ograniczyć wydatki bez uszczerbku w utrzymaniu w koniecznym. Okoliczności związane z ograniczonymi możliwościami finansowymi skarżącego nie zostały wzięte pod uwagę przez Sąd I instancji
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185§1 w zw. z art. 197 ppsa.