Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 31 marca 2016 r., sygnatura akt II SA/Kr 211/16, powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę K. sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności, przyjmując, że pełnomocnik skarżącej Spółki mimo wezwania nie przedłożył dokumentu, wykazującego umocowanie osoby, która udzieliła mu pełnomocnictwa, do działania za skarżącą, będącą osobą prawną.
W zażaleniu na to postanowienie skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., art. 49 § 1 p.p.s.a., art. 57 § 1 p.p.s.a., art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., art. 28 § 1 p.p.s.a., art. 29 p.p.s.a., art. 37 § 1 p.p.s.a. oraz art. 45 Konstytucji RP. Naruszenie powołanych przepisów miało polegać na odrzuceniu skargi z powodu nieusunięcia braku formalnego skargi, mianowicie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, mimo że skarżąca nie została wezwania do usunięcia takiego braku. Z zażalenia wynika, że w ocenie skarżącej wezwanie do usunięcia braków, które otrzymał jej pełnomocnik, nie było precyzyjne, jednoznaczne i wprowadzało w błąd.
W związku z powyższym wniesiono o uchylenie postanowienia Sądu I instancji w całości.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Rację ma skarżąca, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie było precyzyjne. Wezwano nim pełnomocnika skarżącej, aby uzupełnił brak formalny skargi przez "złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej" (wezwanie z 29 kwietnia 2016 r. k. 17 akt sądowych). Takie sformułowanie wezwania nie wskazuje wystarczająco jednoznacznie, czy chodzi o dokument pełnomocnictwa, czy o dokument, z którego wynika sposób reprezentacji skarżącej Spółki. Istotne jest też, że pełnomocnik skarżącej w tej sytuacji źle zrozumiał wezwanie i – wykonując jakoby to wezwanie - dołączył do akt pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej, mimo że już takie pełnomocnictwo dołączył do skargi. Świadczy to o pomyłce pełnomocnika, która była usprawiedliwiona nieprecyzyjnym wezwaniem, które otrzymał z Sądu.
Nie można w tej sytuacji przyjąć, że brak formalny nie został usunięty mimo wezwania. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, z uwagi na skutki jego niewykonania w postaci odrzucenia skargi, musi być sformułowane precyzyjnie i jednoznacznie i to niezależnie od tego, czy jest kierowane do strony, czy też do jej pełnomocnika, który profesjonalnie zajmuje się reprezentowaniem stron w postępowaniu przed sądem. Ustawa bowiem nie czyni w tym zakresie żadnych różnic z uwagi na tego rodzaju cechę adresatów wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie ma usprawiedliwione podstawy i z tego powodu, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie.