Postanowienie NSA z 16 czerwca 2011 r., II OZ 528/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 112/11 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi W. C. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Stahl

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] grudnia 2009 r. w sprawie ze skargi W. C. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. Wojewoda Śląski stwierdził wniesienie z uchybieniem terminu odwołania W. C. od decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] grudnia 2009 r. Decyzją tą organ zatwierdził projekt budowlany i udzielił Miejskiemu Zarządowi Dróg w C. pozwolenia na budowę nowoczesnego systemu transportu zbiorowego w C. – rozbudowę infrastruktury tramwajowej, drogowej i pasażerskiej dla obsługi osiedli: W., R. i B. W skardze na powyższe postanowienie Wojewody Śląskiego skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie inwestycji na odcinku jego domu, tj. ulicy [...]. Podniósł, że powinien być traktowany jako strona postępowania, bowiem tory tramwajowe będą przebiegały w odległości 4-5 m od jego domu.

Rozpoznając złożony wniosek Sąd przyjął, że dotyczy on wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] grudnia 2009 r. o udzieleniu pozwolenia na budowę. Powołując się zatem na treść przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał żadnych okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia mu znacznej szkody oraz nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa spowodowania dla niego skutków trudnych do odwrócenia. Uwzględniając natomiast interesy wszystkich stron postępowania Sąd uznał, że wykonanie decyzji Prezydenta Miasta C. nie spowoduje bezpośrednich skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przyjmując natomiast, że wniosek o wstrzymanie wykonania złożony w niniejszej sprawie dotyczy jednak zaskarżonego postanowienia, to w ocenie Sądu, wniosek taki podlegałby również oddaleniu. Instytucja wstrzymania wykonania może bowiem dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. Będą to więc akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Skutków takich nie wywołuje natomiast zaskarżone postanowienie Wojewody Śląskiego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Tym samym instytucja wstrzymania przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może znaleźć zastosowania.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W.C. domagając się jego uchylenia lub zmiany w ten sposób, że decyzja budowy torowiska tramwajowego będzie wstrzymana. Wskazał, że wstrzymanie robót na wysokości jego domu jest jedynym środkiem tymczasowej ochrony przed skutkami błędnej decyzji o usytuowaniu torów tak blisko jego domu. Powyższe ma wpływ na stan techniczny jego budynku i zdrowie mieszkańców. Wskazał, że z drugiej strony budynku w odległości 15 m jest usytuowany tor kolejowy, mieszka zatem w "kleszczach między torami", co może spowodować zawalenie się domu na skutek drgań. W tej sytuacji tory tramwajowe na wysokości jego domu powinny być maksymalnie oddalone od budynku i ułożone na matach tłumiących hałas i drgania podłoża, żeby wyeliminować skutki takiego usytuowania, lecz tego nie uczyniono.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołany przepis przyznaje możliwość wstrzymania wykonania aktu lub czynności wydanych lub podjętych również we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, przy czym dla działania sądu w tym zakresie i oceny możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w tym przepisie, niezbędne jest również objęcie tych aktów wnioskiem o ich wstrzymanie.

Podkreślenia wymaga, iż celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, o której mowa we wskazanym wyżej przepisie, jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie takiej ochrony wiąże się więc zawsze z próbą zapobieżenia wystąpienia wyżej wskazanych zagrożeń, które mogą wystąpić jako następstwo wykonania aktu lub czynności.

W okolicznościach niniejszej sprawy za słuszną należało uznać ocenę Sądu pierwszej instancji. Podkreślić wypada, że zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może na wniosek" wyklucza jakąkolwiek możliwość działania sądu w tym zakresie z urzędu. Uznać zatem należało, iż skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zobowiązany był przytoczyć okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo wystąpienia u wnioskodawcy przesłanek wymienionych w powołanym wyżej przepisie. Brak natomiast wskazania okoliczności uzasadniających stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jest brakiem przesłanek ochrony tymczasowej, uzasadniającym oddalenie wniosku.

Przytoczenie zaś okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, nie może prowadzić do uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku, gdyby przesłanki te były spełnione, jeżeli sądowi pierwszej instancji – tak jak w rozpoznawanej sprawie - nie można zarzucić naruszenia prawa.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.