Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr: [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, postanowił odrzucić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Wyrokiem z 20 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę B. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z [...] sierpnia 2009 r., w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W dniu 22 lutego 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o wydanie wyroku wraz z uzasadnieniem. Natomiast w dniu 2 marca 2010 r. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazując, że leczyła się od 21 stycznia 2010 r., w związku z pogorszeniem się jej stanu zdrowia. Dopiero w dniu 22 stycznia 2010 r. poczuła się lepiej, co pozwoliło jej na przygotowanie i złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Składając wniosek "pominęła" jednak fakt, że upłynął termin do jego złożenia, dlatego też wniosek o przywrócenie terminu złożyła w terminie późniejszym. Pokreśliła, że w dalszym ciągu pozostaje pod stałą opieką lekarza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazując w uzasadnieniu, że zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a).
Sąd I instancji uznał, że w rozpoznawanej sprawie dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu był dzień 22 lutego 2010 r. W tym dniu, jak wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu, stan zdrowia skarżącej uległ na tyle poprawie, że mogła ona wystąpić ze stosownym wnioskiem. Sąd przyjął, że od tego dnia należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Ostatnim dniem terminu był zatem dzień 1 marca 2010 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony dnia następnego, tj. 2 marca 2010 r., a więc po upływie zakreślonego w ustawie terminu. Skoro stan zdrowia pozwalał skarżącej na złożenie wniosku w przedmiocie uzasadnienia wyroku, to nic nie stało na przeszkodzie dokonaniu jednocześnie czynności w postaci wystąpienia w wnioskiem o przywrócenie terminu. Również z samego uzasadnienia wniosku skarżącej z dnia 2 marca 2010 r. wynika, że niezłożenie takiego wniosku w terminie było spowodowane zaniedbaniem skarżącej.
Zażalenie na postanowienie z dnia 15 marca 2010 r. wniosła B. M. wskazując, że wnosząc w dniu 22 stycznia 2010 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, z uwagi na stan chorobowy całkowicie pominęła fakt, iż do tego wniosku powinna była dołączyć także wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia. Ponieważ nie pracuje zawodowo, nie otrzymywała zwolnień lekarskich, które potwierdzałyby te okoliczności w sposób jednoznaczny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd ma obowiązek odrzucić na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zgodnie zaś z utrwaloną linią orzeczniczą termin do złożenia przedmiotowego wniosku należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt I OZ 693/08).
Ustalenia Sądu I instancji w kwestii uchybienia siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., są prawidłowe. W rozpoznawanej sprawie dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu był dzień 22 luty 2010 r. W tym dniu stan zdrowia skarżącej uległ na tyle poprawie, że mogła ona wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Od tego dnia należy także liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Nie ma bowiem żadnych podstaw żeby przyjąć, że stan zdrowia skarżącej w tym dniu umożliwiał jej złożenie wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, a jednocześnie nie pozwalał na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do żądania doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Ostatnim dniem siedmiodniowego terminu był zatem dzień 1 marca 2010 r. Wniosek o przywrócenie terminu złożony dnia następnego, tj. 2 marca 2010 r., był zatem spóźniony.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.