Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim (zwanego dalej "WSA") z dnia 25 listopada 2013 r., II SA/Go 462/13 odmówiono pełnomocnikowi Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśnictwa S. (zwanego dalej "nadleśnictwem") dokonania wykładni wyroku w sprawie ze skargi nadleśnictwa na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (zwanego dalej "LWINB") z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu wskazano, że wyrokiem z dnia 11 lipca 2013 r., II SA/Go 462/13, WSA oddalił skargę nadleśnictwa na decyzję LWINB z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, a strony nie wniosły o uzasadnienie ww. wyroku i orzeczenie to uprawomocniło się z dniem 13 sierpnia 2013 r.
Pismem z dnia 26 września 2013 r. skargę na powyższą decyzję LWINB wniósł Prokurator Rejonowy w Sulęcinie (zwany dalej "prokuratorem"). W odpowiedzi na tę skargę LWINB wniósł o jej odrzucenie z uwagi na zaistniały w sprawie - zdaniem organu - stan powagi rzeczy osądzonej, powstały w wyniku wydania wyroku w sprawie II SA/Go 462/13. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Go 902/13.
Pismem z dnia 28 października 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o wykładnię wydanego w niniejszej sprawie wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. poprzez: 1) wyjaśnienie, czy WSA oddalając skargę w niniejszej sprawie badał czy umorzenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego(zwanego dalej "PINB") było zgodne z prawem, czy też oparto się wyłącznie na tym, że strona skarżąca nie mogła wnieść zażalenia na umorzenie postępowania egzekucyjnego w administracji; a także 2) wyjaśnienie, czy wyrok WSA ma powagę rzeczy osądzonej co do zgodności z prawem rozstrzygnięcia PINB o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w administracji oraz decyzji LWINB z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...].
Odmawiając dokonania wykładni wyroku w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA wskazał, że poznaniu motywów, którymi kierował się Sąd wydając orzeczenie kończące postępowanie służy wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, którego jednak strona nie złożyła. Jeżeli chodzi natomiast o drugą kwestię tj. odpowiedź na pytanie czy wydany w niniejszej sprawie wyrok z dnia 11 lipca 2013 r. ma powagę rzeczy osądzonej co do zgodności z prawem rozstrzygnięcia PINB o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w administracji oraz decyzji LWINB z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w sytuacji wniesienia przez prokuratora skargi na tę właśnie decyzję LWINB z dnia [...] kwietnia 2013 r., WSA wskazał, że o ewentualnym istnieniu w tym zakresie powagi rzeczy osądzonej rozstrzygnie Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie II SA/Go 902/13, stąd też rozstrzyganie o tym w niniejszej sprawie w drodze wykładni wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. oznaczałoby w istocie antycypację orzeczenia sądowego kończącego postępowanie w sprawie II SA/Go 902/13.
Wnosząc zażalenie na ww. postanowienie pełnomocnik nadleśnictwa zarzucił WSA naruszenie prawa procesowego przez jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności art. 158 ppsa, art. 141 § 4 ppsa w związku z art. 166 ppsa, poprzez przyjęcie, że o ewentualnym istnieniu powagi rzeczy osądzonej rozstrzyga nie WSA w składzie, który wydał wyrok objęty wnioskiem o wykładnię, ale WSA w innym toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi prokuratora oraz nierozstrzygnięcie istoty sprawy tj. niewyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia kwestii, czy istnieje wątpliwość (którą należy rozstrzygnąć) co do powagi rzeczy osadzonej w zakresie postanowienia PINB o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w administracji. Mając powyższe na uwadze autor zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie WSA sprawy do ponownego rozpoznania, a gdyby NSA nie uwzględnił ww. wniosku, to o zmianę w całości zaskarżonego postanowienia oraz o zasadzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania podług norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z art. 158 ppsa sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga wątpliwości co do jego treści. Chociaż wykładnia może dotyczyć zarówno sentencji, jak i uzasadnienia wyroku to jednak trudno sobie wyobrazić, aby wykładnia sentencji wyroku mogła mieć miejsce bez odwoływania się do treści uzasadnienia, które w sprawach sądowoadministracyjnych najczęściej rodzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia (por.: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat,
M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013 r., kom. do art. 158, uw. 3). Mając powyższe na uwadze NSA zgadza się z Sądem pierwszej instancji, że poznaniu motywów, którymi kierował się WSA wydając orzeczenie kończące postępowanie służy wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę a nie wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku, o którym mowa w art. 158 ppsa, który nie może zatem zastępować wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku uregulowanego w art. 141 § 2 ppsa.
Odnośnie problemu powagi rzeczy osądzonej co do zgodności z prawem rozstrzygnięcia PINB NSA zgadza się także z WSA, że rozstrzyganie o tym w niniejszej sprawie w drodze wykładni wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. oznaczałoby w istocie antycypację orzeczenia sądowego w sprawie II SA/Go 902/13. Jedynie informacyjne NSA wskazuje zaś, że postanowieniem z dnia 28 listopada 2013 r. WSA umorzył postępowanie w ww. sprawie o sygnaturze II SA/Go 902/13 w wyniku cofnięcia skargi przez prokuratora.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.