Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 24 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 32/06, odrzucił zażalenie D. D., C. M. i J. C. na postanowienie tego Sądu z dnia 7 marca 2007 r. odrzucające zażalenie J. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 7 grudnia 2006 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej J. K. w sprawie ze skargi J. K. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia [...] w przedmiocie odstąpienia od sporządzenia planu dla terenu górniczego "[...]" i "[...]" w granicach terenu chronionego miasta L.. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia J. K. przysługiwało J. K., nie przysługiwało zaś D. D., C. M. i J. C., dlatego też Sąd odrzucił zażalenie tych osób.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli J. K. oraz J. D..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 178 ppsa zasadą jest, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 197 § 1 do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z oceną dokonaną w niniejszej sprawie przez Sąd I instancji, iż stroną w postępowaniu zakończonym odrzuceniem zażalenia J. K. w sprawie ze skargi J. K. jest tylko sam skarżący, gdyż to jego interesu prawnego dotyczy takie postępowanie, a zatem tylko J. K., którego zażalenie odrzucono, jest uprawniony do wniesienia zażalenia na orzeczenie wydane w tym zakresie. Słusznie zatem Sąd I instancji odrzucił zażalenie D. D., C. M. i J. C..
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ppsa.