Uzasadnienie
Zarządzeniem z 5 marca 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał Z.B. (dalej jako "skarżąca") do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od zażalenia wniesionego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 12 lutego 2014 r. Jako podstawę wezwania Sąd I instancji wskazał § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie. Wyjaśniła, że zobowiązuje się uiścić wpis, ale po udzieleniu jej żądanych informacji przez organ I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismo jest zażaleniem, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jego odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wynikają z przepisów ustawy p.p.s.a. Wyjątkami tymi są podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). Skarżąca nie składała wniosku o przyznanie prawa pomocy, a sprawa nie jest jedną ze spraw objętych ustawowym zwolnieniem od kosztów. Oznacza to, że skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od zażalenia. Sąd I instancji prawidłowo ustalił wysokość wpisu, wskazując właściwą podstawę prawną wezwania skierowanego do skarżącej.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.