Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie 260 § 2 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) - P.p.s.a., odrzucił zażalenie skarżącego stowarzyszenia na postanowienie WSA w Poznaniu z 17 lipca 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 maja 2017 r. o odmowie przyznania stowarzyszeniu prawa pomocy. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że zażalenie jest niedopuszczalne, ponieważ P.p.s.a. nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia Sądu utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy.
Stowarzyszenie wniosło zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 – 10. Przepis art. 260 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Postanowienie, o którym mowa w art. 260 § 1 P.p.s.a. nie zostało wymienione w żadnym z punktów art. 194 § 1 P.p.s.a., ponadto ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Stosownie bowiem do art. 260 § 2 P.p.s.a., Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu co oznacza, że droga sądowa zostaje wyczerpana.
W obowiązującym stanie prawnym, na postanowienie wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza, zażalenie nie przysługuje. Wniesienie takiego zażalenia jest niedopuszczalne i skutkuje jego odrzuceniem.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.