Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 1229/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie B. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2023 r., wzywające ją do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 lutego 2023 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 listopada 2022 r., stwierdzające niewłaściwość tego Sądu w sprawie oraz przekazujące sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi miejscowo właściwemu.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), określanej dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje tylko na wymienione w nim postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, a także w innych przypadkach przewidzianych w ustawie. Zgodnie z art. 198 p.p.s.a. przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Art. 178 p.p.s.a. nakazuje wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu odrzucić skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że skierowane do skarżącej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, wynikające z prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 6 lutego 2023 r. (utrzymanego postanowieniem NSA z dnia 17 kwietnia 2023 r.), stanowi jedynie czynność o charakterze technicznym. Jest to skierowana do skarżącej informacja, wskazująca na konieczność uiszczenia wpisu (realizująca zasadę określoną w art. 6 p.p.s.a.), która nie może być kwalifikowana jako zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych podlegające zaskarżeniu zażaleniem w trybie art. 227 § 1 p.p.s.a. Zarządzenie wzywające zatem do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie podlega zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się też w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 p.p.s.a.
Z tych przyczyn Sąd pierwszej instancji zażalenie odrzucił na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a.
Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnianie.
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 – 10. Zażalenie przysługuje także na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1 p.p.s.a.). Przepis powyższy dotyczy pierwotnego zarządzenia w przedmiocie wpisu (wzywającego do jego uiszczenia), nie odnosi się natomiast do kolejnego zarządzenia (pisma), wzywającego do wykonania wcześniejszego prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie. Zażalenie na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu jest bowiem niedopuszczalne (por. postanowienia NSA: z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 490/17, z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt II FZ 714/10). Tak więc w obowiązującym stanie prawnym, na zarządzenie (pismo) wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zażalenie nie przysługuje. Wniesienie takiego zażalenia jest zatem niedopuszczalne i skutkuje jego odrzuceniem. Tym samym zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji uznać należy za prawidłowe i nie naruszające przepisów obowiązującego prawa.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.