Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 marca 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 12/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi L.H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartym we wniesionej skardze, skarżący podniósł, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może łączyć się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Bowiem wykonanie tej decyzji wiąże się z wszczęciem postępowania naprawczego przez właściwy organ nadzoru, które w konsekwencji może prowadzić nawet do rozbiórki części obiektu wybudowanej w oparciu o kwestionowaną decyzję. W razie uwzględnienia skargi może się okazać, że decyzja stwierdzająca nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę była wadliwa, a w międzyczasie zostało wszczęte postępowanie naprawcze, w wyniku którego zostaną nałożone na skarżącego obowiązki. W takiej sytuacji może powstać kwestia powrotu stanu sprzed stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę.
Skarżący podniósł także, że w spornym budynku prowadzi działalność gastronomiczną, zatrudniając 30 osób. Zaś nałożenie obowiązku w postępowaniu naprawczym spowoduje konieczność chociażby czasowego wyłączenia obiektu z użytkowania i znacznej redukcji zatrudnienia.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożony wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, albowiem sam fakt wydania decyzji uchylającej decyzję organu wojewódzkiego, wydaną w trybie nadzwyczajnym, tj. dotyczącą stwierdzenia nieważności decyzji organu powiatowego, który zmienił swoją decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ze swej natury decyzja wydana w postępowaniu nadzwyczajnym w sprawie stwierdzenia nieważności innej decyzji wydanej w trybie zwykłym, co do zasady bezpośrednich skutków o których mowa w 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", nie rodzi. Decyzja tego typu nie wymaga żadnej czynności strony, ani nie nakłada na strony żadnego, podlegającego wykonaniu, obowiązku, którego wykonanie miałoby wpływ na powstanie przesłanek określonych we ww. przepisie.
Stąd jeżeli strona wnosi o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skutki te powinna wskazać i uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Takich argumentów, zdaniem Sądu, skarżący w kontekście powołanych okoliczności nie podał. Nie można zatem uznać, że w sprawie pojawi się niebezpieczeństwo o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący domagając się zmiany zakwestionowanego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Zakwestionowanemu postanowieniu zarzucono naruszenie:
1/ art. 61 § 3 P.p.s.a. przejawiające się w niezastosowaniu tego przepisu, poprzez zaniechanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, 2/ art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez błędną wykładnię tego przepisu skutkującą niesłusznym, albowiem nieznajdującym oparcia w okolicznościach stanu faktycznego sprawy przyjęciem, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie pociągnie za sobą nieodwracalnych skutków dotyczących przedmiotu postępowania.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że nie zgadza się z oceną Sądu pierwszej instancji, podnosząc argumenty jak w złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto dodał, że kwestia stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę jest istotna z punktu widzenia prowadzonej przez niego sprawy o ustanowienie służebności gruntowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Niniejsza sprawa dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uchylającej decyzję organu pierwszej instancji i stwierdzającej nieważność decyzji Starosty Bolesławickiego z dnia [...] sierpnia 2004 r. zezwalającej na przebudowę istniejącego budynku gospodarczego usytuowanego na wskazanych w tej decyzji działkach.
Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności zależy przede wszystkim od charakteru prawnego decyzji, której rozpoznawany wniosek dotyczy. Nie podlegają bowiem co do zasady wykonaniu te akty, które nie nadają się do wykonania i nie wymagają wykonania w trybie egzekucyjnym. Nie sposób jednak pominąć tego, iż decyzja o stwierdzeniu nieważności pozwolenia na budowę rodzi niekiedy daleko idące skutki prawne dla strony. Jak słusznie wykazuje strona skarżąca w uzasadnieniu rozpoznawanego zażalenia, stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę wiąże się z możliwością wszczęcia postępowania naprawczego, które w konsekwencji może prowadzić nawet do rozbiórki części obiektu budowlanego wybudowanego w oparciu o pozwolenie na przebudowę, do którego odnosi się decyzja kontrolowana. Uznać jednak należy, iż sama zależność, że w wyniku zakończenia jednego postępowania, może zostać wszczęte w przyszłości inne postępowanie, nie stanowi jeszcze tylko z tego względu okoliczności wskazujących na zaistnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie oznacza to oczywiście, iż nie da się także bezspornie wykluczyć takiej sytuacji, w której w konkretnych okolicznościach sprawy decyzja stwierdzająca nieważność określonego aktu będzie wywoływać skutki, o jakich mowa w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 23.08.2011 r., II OZ 786/11, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wykazanie jednak tych konkretnych okoliczności, które przemawiałaby za koniecznością udzielenia stronie ochrony tymczasowej jest obowiązkiem strony składające wniosek. W oparciu o stan faktyczny sprawy oraz uwarunkowania dotyczące sytuacji strony musi ona wskazać na takie zindywidualizowane okoliczności, które pozwolą sądowi na ocenę, że aktualnie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym trzeba, iż nie jest wystarczające samo powtórzenie treści przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a., czy też nie poparte niczym twierdzenie strony skarżącej.
Z taką okolicznością mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Składając wraz ze skargą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący oparł go na potencjalnym wyniku przyszłego postępowania, które organ może prowadzić po usunięciu z obrotu prawnego decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę istniejącego budynku gospodarczego z przeznaczeniem na budynek mieszkalno-usługowy. Jednak skutki tego postępowania, co do zasady niepewne i zależne od ustaleń faktycznych organu nadzoru budowlanego, nie stanowią takich okoliczności, które wskazywałyby na możliwość wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. (porównaj: postanowienie NSA z 30.01.2014 r., II OZ 78/14).
Mając na uwadze powyższe uznać należy, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a Sąd pierwszej instancji odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie naruszył przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie.