Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną T. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2015 r. oddalającego skargę T. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] lipca 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia.
W dniu 5 listopada 2015 r. M. B. - pełnomocnik skarżącego T. B. – wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2015 r. w części odrzucającej skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że został poinformowany, że skargę kasacyjną wnosić może adwokat lub radca prawny i w tym celu w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Zdaniem strony skarżącej skoro wniosek nie został rozpoznany, odrzucenie skargi kasacyjnej jest przedwczesne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 listopada 2015 r., na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odrzucił zażalenie.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zażalenie wniósł pełnomocnik skarżącego, nie będący przy tym żadną z osób wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a. Sąd podkreślił również, że wraz z odpisem zaskarżonego postanowienia strona otrzymała pouczenie, że zażalenie na to postanowienie powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Dodatkowo zdaniem Sądu pozbawione są podstaw twierdzenia, iż sąd w pierwszej kolejności ma obowiązek rozpoznać wniosek skarżącego o przyznanie mu pełnomocnika z urzędu, w dalszej zaś podjąć działania związane z wniesioną skargą kasacyjną. Podkreślić należy, że wcześniejsze rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez przyznanie pełnomocnika z urzędu, w żaden sposób nie konwalidowałoby sporządzonych w nieuprawniony sposób skargi kasacyjnej oraz zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej. W przypadku ewentualnego uwzględnienia wniosku i ustanowienia pełnomocnika z urzędu, pełnomocnik ten będzie miał możliwość wniesienia środka zaskarżenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Pismem z dnia 9 czerwca 2015 r. M. B. – pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 19 listopada 2015 r. ponownie wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z dyspozycją art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny, a w sprawach wymienionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. także sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, a ponadto Rzecznik Praw Obywatelskich. Obowiązek ustanowiony w powołanym przepisie ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Bezsporne jest, że M. B. jako pełnomocnik T. B. osobiście sporządził zażalenie i nie należy on do podmiotów wymienionych w art. 175 § 2, czy art. 194 § 4 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzuceniu podlega zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną wniesione zostało przez podmiot nieuprawniony do jego sporządzenia, co powodowało konieczność odrzucenia zażalenia z uwagi na jego niedopuszczalność.
Z przedstawionych powyżej względów zaskarżonemu postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie można zarzucić naruszenia prawa.
Dodatkowo należy wskazać, iż prawomocnym postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. WSA w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek T. B. o przyznanie prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.