Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 lutego 2005r. sygn. akt 6 II SA 3504/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że postępowanie sądowoadministracyjne jest następstwem działalności gospodarczej skarżących i mimo strat skarżący regulują wydatki związane z prowadzeniem tej działalności. Ponadto skarżący prowadzą restrukturyzację należącego do nich zakładu mleczarskiego, co z natury rzeczy wymaga poniesienia znacznych kosztów. W tej sytuacji uiszczenie wpisu w wysokości 100 zł nie jest wydatkiem, którego wnioskodawcy nie są w stanie ponieść.
W zażaleniu na to postanowienie M. i K. C. podnieśli, że "Sąd oddalając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i nie dając wiary oświadczeniu o stanie majątkowym i dochodach skutecznie pozbawił skarżących prawa do obrony, co stanowi pogwałcenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.
Należy podzielić ocenę Sądu I instancji, że wnioskodawcy nie uprawdopodobnili należycie swoich twierdzeń o braku środków na opłacanie kosztów sądowych, tym bardziej, że pomiędzy składanymi oświadczeniami dotyczącymi ich stanu majątkowego i dochodów zachodzą oczywiste sprzeczności. Wskazać należy, iż ze złożonego w dniu 1 grudnia 2004r. wniosku wynika, że córka skarżących jest bezrobotna bez prawa do zasiłku, natomiast w piśmie z dnia 24 stycznia 2005r. skarżący wyjaśniają, że córka od dnia 1 grudnia 2004r. podjęła pracę zarobkową, przy czym nie podają wysokości jej wynagrodzenia.
Także zażalenie nie usuwa wątpliwości co do rzetelności oświadczeń wnioskodawców, a zatem odmowa przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie jest zasadna.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.