Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Wr 63/21, odrzucił skargę A. N. i R. N. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...]. Jednocześnie zwrócił skarżącym uiszczony w kwocie 100 złotych wpis sądowy od skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 lutego 2021 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie numerów PESEL. W zarządzeniu określono termin na jego wykonanie wynoszący 7 dni od daty doręczenia wezwania oraz rygor w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącym w dniu 26 lutego 2021 r. W zakreślonym terminie wezwanie nie zostało wykonane. W konsekwencji, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę, zwracając jednocześnie stronie, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uiszczony wpis sądowy od skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli A. N. i R. N., wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wskazali, że w dniu 26 lutego 2021 r. otrzymali zarządzenie z dnia 5 lutego 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego i wpis ten zrealizowali w terminie na wskazany rachunek bankowy. Jednakże ww. zarządzenie dotyczyło tylko wezwania do uiszczenia wpisu i nie zawierało wezwania do podanie numerów PESEL skarżących. Dodatkowo podkreślili, że są osobami fizycznymi bez prawniczego wykształcenia, przed sądem występują bez profesjonalnego pełnomocnika i mieli prawo przyjąć, że brakiem formalnym jest jedynie to, co wskazał w zarządzeniu Sąd, czyli obowiązek wniesienia żądanej opłaty, a ich identyfikacja jest oczywista, skoro w tak długim czasie, nikt nie kwestionował ich tożsamości jako stron sprawy. Do zażalenia skarżący załączyli kserokopię zarządzenia z dnia 5 lutego 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz pismo przewodnie, przy którym doręczono R. N. odpis ww. zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a.
Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu, pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że bezsporne jest, że skarga dotknięta była brakiem formalnym, tj. nie zawierała, jako pierwsze pismo w sprawie numerów PESEL skarżących. W tej sytuacji słusznie wezwano skarżących do uzupełnienia tego braku, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
W aktach sprawy znajdują się podpisane przez A. N. zwrotne potwierdzenia odbioru (ZPO) przesyłek skierowanych odrębnie do skarżących, zawierających wezwania o numer PESEL, wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu oraz stosowne pouczenia. Nie ulega przy tym wątpliwości, że brak skargi, w postaci podania numerów PESEL, nie został usunięty w terminie. Skarżący twierdzą, że omawiane przesyłki nie zawierały wezwań o nadesłanie numeru PESEL, jednakże to twierdzenie nie znajduje odzwierciedlenia w materiale dowodowym. W aktach sprawy znajdują się przedmiotowe wezwania z dnia 24 lutego 2021 r., brak jest więc podstaw by twierdzić, że przesyłki, które dotarły do skarżących, zawierały doręczenie tylko odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, a nie zawierały wezwania do podania numeru PESEL. W tym miejscu zauważyć należy, że skarżący dołączyli do zażalenia tylko kserokopię pism, które zostały wystosowane do jednego ze skarżących, tj. R. N., brak jest wskazania, co zostało doręczone A. N. Niemniej i tak pozostaje to bez wpływu dla oceny okoliczności faktycznych sprawy, bowiem nie może skutecznie podważyć dokumentu, jakim jest ZPO.
Na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłek, w rubryce "Rodzaj przesyłki", znajduje się bowiem wygenerowany komputerowo zapis: "wezwania o numer PESEL + o wpis od skargi + pouczenie; (x2)". Wynika z tego jednoznacznie, że przesyłki zawierały owe wezwania.
Wskazać należy, że dopuszczalne jest przesyłanie w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, jednak w momencie odbioru winny one być traktowane indywidualnie (por. post. SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru ta okoliczność wynikała. Adresat przesyłki lub inne osoby upoważnione do odbioru przesyłek potwierdzają odbiór przesyłki, zgodnie z opisaną jej zawartością, składając czytelny podpis i umieszczając datę otrzymania przesyłki, a listonosz wpisuje datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbierającego i sposób doręczenia. Zgodnie zaś z art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. W paragrafie 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism przez pocztę w postępowaniu sądowym stosuje się tryb doręczeń, jak w postępowaniu cywilnym.
Podkreślić zatem należy, że wypełniony prawidłowo pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 Kodeksu postępowania cywilnego, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98 OSNC 1998). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawdą. Do obalenia wskazanego domniemania nie jest natomiast wystarczające samo oświadczenie, że wewnątrz koperty brak było wezwania do uzupełnienia braku formalnego. Odbierający korespondencję powinien sprawdzić, czy zawiera ona wszystkie wskazane na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru dokumenty, a w sytuacji, gdyby przesyłka nie zawierała części dokumentów, albo w razie jakichkolwiek innych wątpliwości co do zgodności treści opisu zwrotki z zawartością przesyłki, postępując racjonalnie i z należytą starannością, winien zawiadomić sąd o tym fakcie po jej otrzymaniu. W sytuacji, gdy odbierający przesyłkę tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia stronie przesyłki.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższe okoliczności wskazują, że przesyłki zostały doręczone skarżącym zgodnie ze wskazaną na druku potwierdzenia odbioru zawartością. Oznacza to, że Sąd Wojewódzki niewadliwie stwierdził, że skarżący odebrali wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, a w konsekwencji jego nieuzupełnienia, prawidłowo odrzucił skargę, przyjmując za podstawę prawną art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.