Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 799/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) we Wrocławiu oddalił wniosek J. K. o sprostowanie wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 799/12.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2014 r. II SA/Wr 799/12, WSA we Wrocławiu, w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej DWINB) we Wrocławiu z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia postępowania administracyjnego w sprawie wybudowanego pawilonu handlowego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę w pkt I uchylił zaskarżone postanowienie, w pkt II nie orzekł w przedmiocie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wnioskiem z dnia 27 czerwca 2014 r. skarżący wniósł o sprostowanie wyroku z 30 kwietnia 2014 r. w ten sposób, że w sentencji wyroku: wiersz 3 od dołu wykreślić wyraz "na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę" oraz w uzasadnieniu wyroku wykreślić wyrazy "wykonywanego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę – nr [...] z dnia [...] września 1997 r. przez W. S.".
Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że podnoszone przez skarżącego okoliczności nie mogą być postrzegane jako błąd lub pomyłka podlegające sprostowaniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. K., zaskarżając je w całości i wnosząc o:
- 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA we Wrocławiu,
- 2. zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że "rzeczą WSA we Wrocławiu nie jest powielenie kłamliwych stwierdzeń DWINB, że jakoby budowę spornego pawilonu wykonano na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę – Nr [...] z dnia [...] września 1997 r.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodzić się bowiem trzeba ze stanowiskiem WSA, że w przedmiotowej sprawie nie zachodziły przesłanki sprostowania oraz uzupełnienia wyroku z dnia 30 kwietnia 2014 r.
Sprostowanie orzeczenia może nastąpić jedynie w wypadku zaistnienia w nim niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, jak stanowi art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa). We wskazanym wyżej wyroku błędy lub niedokładności tego typu nie występują. W żadnym przypadku za omyłkę lub niedokładność nie może być uznane określenie postanowienia będącego przedmiotem skargi w taki sposób, jak dokonał tego sąd I instancji. Postanowienie to zostało bowiem opisane i wskazane precyzyjnie oraz zgodnie ze stanem faktycznym.
Z kolei użyte przez sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku określenie "wykonywanego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę – nr [...] z dnia [...] września 1997 r. przez W. S." nie stanowi niedokładności, lecz jest integralną częścią opisu stanu sprawy, przedstawionego w uzasadnieniu wyroku.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Ppsa, orzekł jak w sentencji.