Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 października 2012 r., sygn. akt II SA/Bd 1315/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, w sprawie ze skargi A.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie warunków zabudowy, odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie tegoż Sądu z dnia 30 lipca 2012 r. odrzucające skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku z dnia 15 lutego 2012r.
W uzasadnieniu wskazano, że skarga kasacyjna od wyroku sądu, zgodnie z treścią art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", winna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący sporządził skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku z dnia 15 lutego 2012 r. osobiście, mimo że nie należy on do żadnej z kategorii podmiotów o których mowa w art. 175 § 2 P.p.s.a. Dlatego, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie jako niedopuszczalne zostało odrzucone.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący. W uzasadnieniu wskazano, że postanowienie Sądu I instancji z dnia 29 października 2012 r. oparte jest na błędnym ustaleniu, albowiem pismo które skarżący złożył w sądzie w dniu 12 czerwca 2012 r. (data w tekście 11.06.2012 r.) jest zażaleniem, a nie skargą kasacyjną. A do sporządzenia zażalenia nie jest wymagany udział adwokata lub radcy prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 194 § 4 P.p.s.a. stanowi, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzucaniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 30 lipca 2012 r. odrzucono skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lutego 2012 r., jako sporządzoną przez niego osobiście, wbrew przymusowi adwokacko-radcowskiemu. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, które zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 października 2012 r. Sąd I instancji prawidłowo odrzucił, jako także sporządzone przez skarżącego osobiście, mimo wymogu adwokacko-radcowskiego. W tej sytuacji wniesione przez skarżącego zażalenie z dnia 19 listopada 2012 r. nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się zaś do argumentacji skarżącego zawartej we wniesionym zażaleniu stwierdzić należy, że na wcześniejszym etapie postępowania skarżący nie kwestionował, iż jego pismo zatytułowane "zażalenie" z dnia 11 czerwca 2012 r. stanowi w istocie skargę kasacyjną od wyroku Sądu wydanego w niniejszej sprawie – w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, gdzie wskazano, iż przedmiotowe pismo zostało uznane za skargę kasacyjną okoliczności tej nie kwestionowano. Zawarto tylko argumentację przeciw zapadłemu w sprawie wyrokowi. W związku z powyższym kontrolowanym w niniejszym postępowaniu postanowieniem z dnia 29 października 2012 r. Sąd odrzucił zażalenie opatrzone datą 27 sierpnia 2012 r., wniesione na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, jako obarczone nieusuwalną wadą – sporządzone osobiście wbrew przepisowi art. 194 § 4 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zakwestionowane postanowienie z dnia 29 czerwca 2012 r. zostało wydane zgodnie z prawem. Dlatego, na podstawie art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z art. 184 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.