Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskutek wniosku M. C. wstrzymał wykonanie decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 25 listopada 2005r. w przedmiocie wymeldowania wyżej wymienionego z miejsca pobytu stałego.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że M. C. w skardze na wyżej wymienioną decyzję Wojewody Dolnośląskiego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, podnosząc, że wykonanie decyzji wyrządzi mu znaczne szkody. Zdaniem skarżącego brak miejsca zameldowania uniemożliwi mu: korzystanie i posługiwanie się dowodem osobistym oraz prawem jazdy, korzystanie z opieki zdrowotnej, realizację ustawowego obowiązku o ubezpieczeniach społecznych i zdrowotnych, wypełnianie zeznań podatkowych, zawieranie umów z kontrahentami w ramach prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność dokonania kosztownych zmian w dokumentacji spółki i decyzjach dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej.
Zdaniem Sądu twierdzenia skarżącego czynią zasadnym zgłoszony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i z tego też względu Sąd - na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – wstrzymał wykonanie zaskarżonego aktu.
Zażalenie na wyżej opisane postanowienie wniosła A. B. Nie wskazując jaki przepis ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi narusza przedmiotowe postanowienie podniosła, że jej były mąż dobrowolnie opuścił mieszkanie 6 lat temu i winien być "przygotowany do konsekwencji tej decyzji". Zdaniem A. B. Sąd zdecydował o wstrzymaniu decyzji Wojewody Dolnośląskiego z "błahych" powodów. Podnosi, że skarżący w związku z rozwodem powinien wymienić stary dowód osobisty i prawo jazdy. Z opieki zdrowotnej może korzystać "gdzie chce" bowiem "nie ma już rejonizacji". Odnosząc się z kolei do kwestii związanych z utrudnieniami w prowadzeniu przez skarżącego działalności gospodarczej A. B. wskazała, że w tym przypadku skarżący korzysta z adresu siedziby firmy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 ustawy, w myśl którego są to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie stanowisko sądu pierwszej instancji, o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za trafne. Sąd słusznie przyjął, iż wykonanie aktu może skutkować niebezpieczeństwem wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niebezpieczeństwo zaistnieć może, w szczególności, w trakcie realizacji przez skarżącego praw i obowiązków związanych z prowadzoną przez skarżącego działalnością gospodarczą.
Ponadto należy również wskazać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jest rozstrzygnięciem tymczasowym na czas trwania postępowania sądowego. Jego byt prawny kończy się z chwilą wydania wyroku w sprawie przez wojewódzki sąd administracyjny.
Z powyższych względów uznając, że zażalenie nie jest usprawiedliwione Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.