Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2022 r., sygn. akt IV SA/Po 290/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 1 marca 2022 r. nr SKO.430.276.18.2022 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 i 20 maja 2022 r. – wykonanymi pismami z 20 maja 2022 r. – wezwano skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych i fiskalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1-2, 20-22 akt sądowych).
Strona skarżąca w ciągu 14 dni od dnia pierwszego awizo (tj. od 23 maja 2022 r.) nie odebrała przesyłki, w związku z czym została ona zwrócona do Sądu i dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 9 czerwca 2022 r. (k. 24).
Jak wynika z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, do dnia 24 czerwca 2022 r. wpłata nie wpłynęła (k. 27). Z akt wynika również, że brak numeru PESEL także nie został uzupełniony.
Sąd stwierdził, że w związku z tym, że skarżąca w toku postępowania nie zmieniła adresu, ani nie wskazała innego adresu do doręczeń, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, przesyłkę należało uznać za doręczoną – w trybie art. 73 P.p.s.a. – z dniem 6 czerwca 2022 r.
W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych oraz fiskalnych skargi upływał w dniu 13 czerwca 2022 r.
W zakreślonym terminie skarżąca ani nie uiściła wpisu sądowego od skargi, ani nie uzupełniła jej braków formalnych poprzez podanie numeru PESEL.
Tym samym, ziściły się przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz art. 220 § 3 P.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., art. 220 § 2 P.p.s.a poprzez odrzucenie skargi, w sytuacji gdy nie miała wiedzy, że została wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskutek nieprzekazania zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki wzywającej do uzupełnienia braków skargi.
W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że wraz z mężem przeprowadzili się do Ch. dosyć niedawno, w związku z tym złożyli we właściwej placówce pocztowej w R. (w poprzednim miejscu zamieszkania) dyspozycję przekierowywania poczty na aktualny adres w celu uniknięcia nieprzyjemności w związku z nieodebraniem ważnej korespondencji. Dotychczas cała korespondencja była przekierowywana i nie było większych problemów.
Przekierowywanie dotyczyło zwykłej korespondencji, w przypadku przesyłek sądowych przekierowywane było jedynie zawiadomienie (awizo), że oczekuje do odbioru przesyłka sądowa i wówczas można było taką przesyłkę odebrać na właściwej placówce pocztowej.
Zawiadomienie (awizo o przesyłce zawierającej wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zostało przekierowane na aktualny adres skarżącej, o czym dowiedziała się odbierając awizowaną przesyłkę zawierającą postanowienie o odrzuceniu skargi (w tym przypadku awizo zostało przekierowane, a przesyłka odebrana w dniu 5 lipca 2022 r.). Wówczas po zapoznaniu się z w/w postanowieniem ustaliła w placówce pocztowej, że pierwsze awizowanie przesyłki zawierającej uzupełnienie braków formalnych nastąpiło w dniu 23 maja 2022 r., zaś drugie w dniu 31 maja 2022 r., a ponadto że żadne z tych zawiadomień (awizo) nie zostało przekierowane na aktualny adres.
W związku z tym skarżąca nie miała wiedzy odnośnie tego, że została wezwana do uzupełnienia braków formalnych. Zawsze stara się terminowo odbierać przesyłki, zaś w tym przypadku nie została w ogóle poinformowana, że taka przesyłka została do niej zaadresowana. Dlatego uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Jednocześnie w związku z niedopełnieniem przez Pocztę Polską obowiązku przekierowania złożyła reklamację.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 i 20 maja 2022 r. skarżąca została wezwana do podania swojego numeru PESEL, oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia.
Termin do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi rozpoczął swój bieg w dniu 6 czerwca 2022 r., bowiem w tym dniu uznano za doręczone skarżącej odpisy zarządzeń wzywających do uzupełnienia powyższych braków (w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a.). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi upłynął zatem bezskutecznie w dniu 13 czerwca 2022 r.
Skarżąca nie uzupełniła jednak braków fiskalnych i formalnych skargi w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zasadnie zaskarżonym postanowieniem odrzucono skargę na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu, stwierdzić należy, że mogą one stanowić ewentualne przesłanki wniosku o przywrócenie terminu – uprawdopodobnienia braku winy w niedopełnieniu czynności. Podkreślić jednak trzeba, że przywrócenie terminu jest możliwe w razie zachowania warunków szczegółowo określonych w przepisach art. 86 i art. 87 P.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który zostanie rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na dalszym etapie postępowania.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.