Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę P. J. (dalej "skarżący") na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 listopada 2023 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego rozbudowy i przebudowy istniejącego budynku laboratoryjnego naukowo-badawczego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 7 grudnia 2023 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, przesyłkę odebrała osoba uprawniona do odbioru. Zakreślony trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 stycznia 2024 r. Pomimo prawidłowego doręczenia zaskarżonej decyzji zawierającej pouczenie o terminie wniesienia skargi strona skarżąca wniosła skargę dopiero w dniu 11 stycznia 2024 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę), a zatem po terminie.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości. Skarżący podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., art. 42 oraz 43 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy.
Trzeba wskazać, że w części orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowane jest stanowisko, iż osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą uważa się za jednostkę organizacyjną wskazaną w art. 45 K.p.a., co skutkuje obowiązkiem doręczeń pism zgodnie z tym przepisem (np. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 1995 r. sygn. akt SA/Łd 1009/95). Wedle innych orzeczeń NSA, forma prowadzenia przez osobę fizyczną działalności (wpis do ewidencji działalności gospodarczej) nie daje jej przymiotu jednostki organizacyjnej, a zatem brak jest podstaw do dokonywania doręczeń na zasadzie art. 45 K.p.a. (np. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2001 r. sygn. akt I SA/Łd 600/99, wyrok NSA z dnia 5 czerwca 1997 r. I SA/Łd 417/96, wyrok NSA z dnia 17 listopada 1999 r. sygn. akt 1114/97).
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszą sprawę, mając na uwadze ochronę prawa do sądu strony skarżącej, opowiedział się za drugim z powyższych stanowisk.
Z akt administracyjnych nie wynika aby skarżący podkreślał, że pod wskazanym adresem prowadzi działalność co oznacza, że doręczenie powinno nastąpić zgodnie z dyspozycją art. 42 § 1-3 k.p.a. a w związku z doręczeniem w takim trybie zastosowanie znajdują także art. 43 i 44 § 1 - § 4 k.p.a. Pracownik zatrudniony przez skarżącego nie mieści się w katalogu podmiotów wymienionych w art. 43 k.p.a. a zatem doręczenie w dniu 7 grudnia 2023 r. nie mogło zostać uznane za skuteczne w świetle obowiązujących przepisów procedury administracyjnej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.