Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 23 lutego 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1395/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną K.W. (dalej jako "skarżący") od wydanego w tej sprawie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 listopada 2015 r. odrzucającego skargę A.K. i skarżącego na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że odpis postanowienia z 2 listopada 2015 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu na wskazany przez niego adres 9 listopada 2015 r. Według adnotacji doręczyciela przesyłkę odebrała matka skarżącego. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał 9 grudnia 2015 r. Skarżący wniósł skargę kasacyjną 14 stycznia 2016 r., a więc z uchybieniem terminu. Z tych przyczyn Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną.
Zażalenie od powyższego postanowienia złożył skarżący. Zarzucił naruszenie art. 178 w związku z art. 83 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), polegające na nieprawidłowym przyjęciu przez Sąd I instancji, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie odpis postanowienia Sądu I instancji z 2 listopada 2015 r. doręczono skarżącemu 9 listopada 2015 r., czego dowodem jest zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy (k. 30). Przesyłkę odebrała matka skarżącego, a więc dorosły domownik, który zobowiązał się do oddania przesyłki adresatowi (art. 72 § 1 p.p.s.a.). Doręczenie uznać należało za skuteczne i od tego dnia biegł trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który upływał 9 grudnia 2015 r. Stanowisko Sądu I instancji wyrażone w tym zakresie w zaskarżonym postanowieniu jest więc prawidłowe. Skarga kasacyjna wniesiona 14 stycznia 2016 r. złożona została po terminie i podlegała odrzuceniu (art. 178 p.p.s.a.).
Argumentacja skarżącego przedstawiona w zażaleniu nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący podnosi bowiem, że nie odebrał osobiście przesyłki, natomiast pismem z 8 grudnia 2015 r. zwrócił się do Sądu I instancji o przesłanie mu odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem. W odpowiedzi doręczono mu odpis postanowienia wraz z pouczeniem i dopiero od tego dnia liczyć należało termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Z akt sprawy wynika, że skarżący pismem z 8 grudnia 2015 r. zwrócił się do Sądu I instancji z pytaniem, czy od postanowienia z 2 listopada 2015 r. o odrzuceniu skargi przysługuje mu odwołanie. Jednocześnie skarżący wskazał, że nie otrzymał pouczenia. Na podstawie zarządzenia z 14 grudnia 2015 r. poinformowano skarżącego, że wraz z odpisem postanowienia z 2 listopada 2015 r., które skarżący odebrał osobiście 9 listopada 2015 r., otrzymał również pouczenie o trybie i formie zaskarżenia postanowienia. Jednocześnie doręczono skarżącemu "do wiadomości" kserokopię postanowienia z 2 listopada 2015 r. wraz z pouczeniem. Zarządzenie z 14 grudnia 2015 r. mogło wywołać u skarżącego wątpliwości odnośnie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z 2 listopada 2015 r. Z jednej strony błędnie poinformowano skarżącego, że odebrał odpis postanowienia osobiście, z drugiej zaś doręczono ponownie postanowienie z 2 listopada 2015 r. (w formie kserokopii) wraz z pouczeniem o terminie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej, przy czym ustawa p.p.s.a. nie przewiduje doręczania pism stronom "do wiadomości".
Błędnie sformułowanie zarządzenia z 14 grudnia 2015 r. nie miało jednak wpływu na skuteczność doręczenia postanowienia z 2 listopada 2015 r., co, jak już wyżej wskazano, nastąpiło do rąk dorosłego domownika skarżącego w dniu 9 listopada 2015 r. Stąd też argumenty podniesione w zażaleniu mogłoby ewentualnie stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, natomiast nie mogły odnieść zamierzonego skutku w odniesieniu do postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Ponowne doręczenie odpisu skutecznie już doręczonego postanowienia nie ma bowiem wpływu na bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego od tego rodzaju rozstrzygnięcia. Sąd I instancji trafnie więc przyjął, że skarga kasacyjna została wniesiona po terminie i podlegała odrzuceniu.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.