Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2005 r., sygn. akt II SA/Ke 628/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wstrzymał wykonanie, zaskarżonej przez Gminę [...], decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 30 marca 2005 r., zobowiązującej Gminę do wykonania urządzeń zapobiegających szkodom spowodowanych zakłóceniem stosunków wodnych. Sąd wskazał w uzasadnieniu, że wykonanie tej decyzji przed rozpoznaniem skargi mogłoby narazić Gminę na niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody majątkowej przez konieczność poniesienia znacznych kosztów związanych z wykonaniem obowiązków nałożonych decyzją. Gmina oszacowała koszt prac na co najmniej 72 509 zł.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli A. D. i M. S. podnosząc, że wartość budynków, które zagrożone są zalaniem w przypadku niewykonania obowiązków nakazanych w zaskarżonej decyzji, wielokrotnie przekracza określone przez Gminę koszty wykonania wskazanych w decyzji prac.
W związku z powyższym postanowieniem z dnia 7 grudnia 2005r., sygn. akt II OZ 1171/05 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Sądu I instancji podając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien wziąć także pod uwagę interesy uczestników postępowania, które mogą zostać naruszone w wyniku postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 lutego 2006r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stwierdzając, iż jej niewykonanie może sprowadzić niebezpieczeństwo wyrządzenia o wiele większej szkody aniżeli ta, na jaką powołuje się skarżąca Gmina w sytuacji wykonania nałożonych obowiązków. Na podtapianych nieruchomościach znajdują się bowiem domy mieszkalne o wartości kosztorysowej według stanu na 2004r. - 585.000 zł, co kilkakrotnie przewyższa koszt wykonania rowu odprowadzającego nadmiar wód opadowych.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła Gmina [...] podnosząc, że domy uczestników postępowania nigdy nie były zalane z powodu wcześniejszej przebudowy drogi. Ustalenia Sądu I instancji co do niebezpieczeństwa powstania szkody, jak również co do jej ewentualnej wysokości są dowolne i opierają się na oświadczeniach uczestników postępowania.
W zażaleniu dodatkowo podniesiono, iż równolegle toczy się postępowanie o rozbiórkę drogi. Sąd powinien rozważyć zasadność poniesienia wydatku w kwocie 72.509 zł celem wybudowania spornych urządzeń, w sytuacji gdy istnieje możliwość ich rozbiórki.
Zarzucono także naruszenie przepisów postępowania, które toczy się bez udziału uczestnika R. D..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Tak sformułowany przepis nie budzi wątpliwości co do tego, że Sąd orzekając w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, winien wszechstronnie rozważyć i ocenić, czy w konkretnej sprawie zachodzą określone w tym przepisie przesłanki, mając na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, lecz również pozostałych stron postępowania.
Stanowisko Sądu w kwestii odmowy uwzględnienia wniosku jest zasadne. Z akt sprawy, w tym dokumentacji fotograficznej bezspornie wynika, iż budynki uczestników postępowania – M. S. oraz A. i R. D. są narażone na niebezpieczeństwo zalania, przy czym Sąd I instancji zasadnie wywiódł, iż szkoda ta może mieć większe rozmiary aniżeli szkoda mogąca powstać po stronie Gminy w związku z wykonaniem nakazanych prac.
W odniesieniu do argumentów zażalenia, należy stwierdzić, iż uczestnik postępowania R. D. bierze udział w postępowaniu, gdyż pisma sądowe są mu doręczane. Nie zmienia tego fakt, iż pisma te zwracane są do nadawcy w związku z nieobecnością adresata, gdyż zgodnie z art. 70 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać Sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby, a w razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie jest zatem zasadne i zostało wydane w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.