Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2009 r. II SA/Bk 109/09, po rozpoznaniu skargi J. B. na niewykonanie przez Dyrektora Samodzielnego Publicznego Psychiatrycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Choroszczy wyroku w sprawie II SAB/Bk 50/06 - wymierzył organowi grzywnę w kwocie 300 zł oraz zasądził na rzecz skarżącego kwotę 76,93 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania sądowego Sąd I. instancji, powołując się na art.205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") wskazał, że uwzględnił koszty dojazdu do sądu w deklarowanej przez skarżącego kwocie 18 złotych oraz utracony zarobek skarżącego, będącego rolnikiem, obliczony przy posłużeniu się kwotą przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym z 1 ha przeliczeniowego. Z obwieszczenia Prezesa GUS z 22 września 2008 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2007 r. (M.P. nr 72,poz. 656), wynika, że roczny dochód wyniósł 2220 złotych. Przemnożenie kwoty 2220 przez ilość hektarów przeliczeniowych użytków rolnych gospodarstwa rolnego skarżącego (9,6883 ha), a następnie podzielenie otrzymanego wyniku przez 365 (ilość dni w roku), dało kwotę 58,93 zł.
Sąd I. instancji zasądził koszty postępowania w łącznej kwocie 76,93 zł.
W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie J. B. zarzucił obrazę art.205 § 1 i 3 P.p.s.a. przez znaczne zaniżenie kwoty zwrotu utraconego zarobku, na skutek nieuzasadnionego podziału dochodu rocznego przez 365 dni oraz błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów odrębnych tj. dekretu z 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz.U. nr 49, poz.445 ze zm. dalej "dekret").
Wskazując powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez podwyższenie kwoty zwrotu utraconego zarobku (dochodu) z ustalonej przez Sąd kwoty 58,93 zł do kwoty 86,20 zł, oraz doliczenie kosztów stawiennictwa strony na rozprawę w dniu 25 października 2007 r. w łącznej kwocie 104,20 zł (18 zł kosztów podróży + 86,20 zł utraconego zarobku) i zasądzenie kwoty 208,40 zł w miejsce 76,93 zł, dopuszczenie dowodu z dopuszczonych dokumentów, bezwzględne wymienienie w wywodzie prawnym dekretu o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym, z uwagi na nieprawomocną odmowę nadania biegu skardze konstytucyjnej, opartej tylko na art.2 ust.2 dekretu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się m.in. równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie (art.205 § 1 P.p.s.a.).
Ustalenie wysokości zarobku utraconego przez rolnika prowadzącego indywidualne gospodarstwo napotyka na istotne przeszkody. Jego dochody nie są stałe, systematyczne, obiektywnie przewidywalne, zaś wyniki obliczeń zależą od przyjętej metody badań. Dlatego prawidłowo działał Sąd wykorzystując dane opublikowane przez Prezesa GUS, uwzględniając liczbę hektarów przeliczeniowych użytków rolnych skarżącego, a na koniec- dzieląc powyższy iloczyn przez 365 dni w roku kalendarzowym. W konsekwencji należy za prawidłowe przyjąć wyliczenia Sądu co do zwrotu skarżącemu 76,93 zł tytułem kosztów postępowania sądowego.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia