Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 17 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Gl 412/05, przyznał J. H. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie wymeldowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że rozpoznając ponowny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy uznał, że jego sytuacja majątkowa uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. Odnosząc się zaś do ustanowienia pełnomocnika z urzędu Sąd wskazał, że w niniejszym postępowaniu skarżącemu przyznano uprzednio prawo pomocy poprzez ustanowienie dla skarżącego radcy prawnego, co powoduje, że żądanie przyznania prawa pomocy poprzez przyznanie kolejnego pełnomocnika z urzędu nie może być uwzględnione.
J. H. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie w części dotyczącej odmowy ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie jest usprawiedliwione.
W myśl art. 245 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że Sąd I instancji odmowę uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie przyznania pełnomocnika z urzędu motywuje tym, że skarżącemu prawo to już wcześniej zostało przyznane, zaś pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę J. H. w niniejszej sprawie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z powyższych przepisów wynika, że w razie spełnienia ustawowych przesłanek strona może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, zaś w niniejszej sprawie J. H. z takiego prawa już skorzystał, dlatego też stanowisko Sądu I instancji zawarte w zaskarżonym postanowieniu, co do braku podstaw do uwzględnienia wniosku strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia kolejnego pełnomocnika jest prawidłowe.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ppsa.