Uzasadnienie
II OZ 558/06
Uzasadnienie
W dniu 2 sierpnia 2005 r. Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe "[...] spółka jawna z siedzibą w Skoczowie, zwana dalej Spółką, złożyła skargę na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego w Katowicach z dnia 30 czerwca 2005 r. ozn. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania pawilonu handlowego w Skoczowie.
Następnie w piśmie z dnia 22 grudnia 2005 r. Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Cieszynie z dnia 1 kwietnia 2005 r. o nr [...], utrzymanego w mocy zaskarżonym postanowieniem. W uzasadnieniu Spółka wskazała, że jej bieżąca działalność jest finansowana z kredytu udzielonego przez ING Bank Śląski S.A. w Katowicach. Ponadto, jak wynika z dalszych wyjaśnień oraz przedstawionych dokumentów Spółka zaciągnęła również pożyczkę w Funduszu Górnośląskiego S.A. w Katowicach. Egzekucja kary nałożonej zaskarżonym postanowieniem mogłaby zatem zostać potraktowana przez Bank i Fundusz Górnośląski S.A. jako przewidziane w umowach "zagrożenie terminowej spłaty kredytu i odsetek" skutkujące wypowiedzeniem tych umów, co z kolei doprowadzi do bankructwa Spółki. Jednocześnie, Spółka zaznaczyła, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje likwidację 22 miejsc pracy.
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącej Spółki, stwierdzając że nie wykazała ona skutków określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W szczególności Sąd podkreślił, że Spółka jako profesjonalista w obrocie gospodarczym przed przystąpieniem do realizacji pawilonu handlowego i zaciągnięciem na ten cel zobowiązań powinna się liczyć z różnego rodzaju konsekwencjami, skutkami prawno – finansowymi związanymi z planowanym przedsięwzięciem i rozpoczęciem jego działalności.
Pismem z dnia 20 marca 2006 r. Spółka złożyła na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zażalenie wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu Spółka podniosła, iż Sąd I instancji dokonał błędnej interpretacji art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając że strona winna wykazać, że skutki wykonania postanowienia już wystąpiły, podczas gdy powołany przepis wymaga jedynie wykazania niebezpieczeństwa ich wystąpienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z utrwalonych poglądów w judykaturze warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Podkreślić należy, że na stronie spoczywa jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, nie zaś udowodnienia wystąpienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że przedstawione we wniosku okoliczności poparte załączonymi dokumentami uprawdopodabniają, iż obciążenie finansowe z tytułu uiszczenia kary pieniężnej w sytuacji, gdy działalność Spółki jest finansowana z kredytu może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody, poprzez utratę bądź zakłócenie płynności finansowej skarżącej co może spowodować podnoszoną w zażaleniu likwidację nowo utworzonych miejsc pracy.
Tym samym, Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że Spółka uprawdopodobniła wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 lutego 2006 r. na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 powołanej ustawy i na podstawie art. 188 tej ustawy orzekł o wstrzymaniu wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Cieszynie z dnia 1 kwietnia 2005 r.
Jednocześnie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w zaskarżonym postanowieniu znalazł się błąd polegający na nieprawidłowo wskazanej siedzibie Spółki, zamiast siedziby w Skoczowie, wskazano siedzibę w Katowicach. Jest to oczywista omyłka w rozumieniu art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego też stosownie do art. 156 § 3 powołanej ustawy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w pkt 3 sentencji postanowienia.